بررسي روند ارزيابي اثرات زيست محيطي در ايران و مشكلات موجود  Fulltext 

[ عبدالرضا نوفرستي ] - عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج و دبير كميته ارزيابي انجمن متخصصان محيط زيست ايران
[ مرضيه ملكي ] - كارشناس محيط زيست

خلاصه مقاله:

با گذشت بيش از ده سال از شروع ارزيابي و بيش از 7 سال از تصويب الگوي ارزيابي اثرات زيست محيطي در ايران، با تمام فعاليتها و روند تغييراتي كه در اين فرايند در كشور بوجود آمده است و تاثيرات مثبتي كه در راستاي سازگاري بيشتر طرحهاي توسعه با مفهوم توسعه پايدار داشته است، اما شاهد هستيم كه هنوز ايرادهايي بر اين روش و مراحل اجراي آن در كشور وجود دارد كه تا حدودي روند كار را از مسير و هدف اصلي خود منحرف ساخته و در بسياري از موارد دور از هدف رسيدن به توسعه پايدار گام بر مي دارد.
هنوز ارزيابي اثرات زيست محيطي(و بطور كلي ملاحظات زيست محيطي) بطور عميق و ريشه اي در روند طرح ريزي، تصميم گيري، برنامه ريزي و مديريت كشور(در كليه سطوح از كلان تا خرد) وارد نشده است.
هنوز بندرت ارزيابي ها در مرحله مناسب امكان سنجي اوليه و در تعامل با ساير مراحل طراحي و تعريف پروژه ها اتفاق مي افتند و متاسفانه اغلب اوقات بعنوان مرحله اي كاملا مجزا و تقريبا تشريفاتي به حساب مي آيند.
هنوز بسياري از گزارشهاي ارزيابي فاقد حداقل كيفيت قابل قبول يك گزارش مناسب ارزيابي ميباشند و... و بسياري از مشكلات ديگر كه در ارزيابي پروژه هاي مختلف در سطح كشور مشاهده ميگردد. ايران در مقايسه با كشورهاي توسعه يافته در امر ارزيابي و در بسياري از فعاليتهاي ديگر زيست محيطي، در رده پاييني قرار داشته و متاسفانه در راستاي توسعه برنامه هاي زيست محيطي و روشهاي مديريتي در امر فوق ، به كندي پيش مي رويم .