استقرار نظام مديريت سبز در دستگاه هاي اجرايي به عنوان ابزار جهت اقدامات اجرايي ملي و فراملي زيست محيطي و اقتصادي در راستاي اهداف برنامه چهارم توسعه  Fulltext 

[ منوچهر رياحي ] -

خلاصه مقاله:

در طراحي شهري، جوامع بالاي يك ميليون نفر جمعيت، شهرهاي بزرگ تلقي ميشوند . وقتي يك شهر آن چنان مورد هجوم مهاجرت هاي بي رويه قرارگيرد كه روستاها و شهرهاي كوچك را بلعيده و خود بدون برنامه ريزي و غير قابل كنترل رشد كند، اين مجموعه را ديگر نمي توان شهر ناميد . چنين مجموعه ها را "ابرشهر" ، "كلان شهر " و يا "غول شهر" نامگذاري كرده اند. اين غول هاي رشد كننده نه تنها براي شهرها ي ديگر و روستاها مسئله ساز هستند و باعث نابودي جوامع كوچك تر ميشوند، بلكه خود نيز از بيماري هاي حاد و خطرناكي رنج برده و هر روز بيمارتر ميشوند . اين معضلات با چهره هاي مختلف خود را نشان ميدهند . مهمترين آن ها عبارتند از : تراكم جمعيت، ترافيك غيرقابل كنترل، آلودگي ناشي از زباله، كمبودهاي آشكار در تاسيسات زيربنائي مانند توزيع برق، آب و دفع فاضلاب وبسياري مسائل دشوار و درظاهر بدون راه حل اساسي . در نتيجه با رشد اين چنيني جوامع، مديريت با شيوه هاي غير متداول مطرح مي شود. با توجه به اين معضل، جهانيان براي نيل به اهداف توسعه پايدار، راهكارهاي بين رشته اي Interdisciplinaryرا در چارچوب دستوركار 21 به عنوان ابزار مناسب انتخاب كرده اند.
در اين زمينه مديريت سبز از راهكارهاي مورد تاييد جهانيان مي باشد. در حا لحاضر علاوه بر ساكنان دهكده هاي اكولوژيكي كه زندگي سازگار ب ا طبيعت را عملا " در گوشه و كنار جهان تجربه مي كنند، و ساكنان شهر "شيروئي" ژاپن كه زندگي تحت گواهينامه بي ن المللي زيس ت محيطي ISO-14001 را انتخاب كرده اند، راه حل موفق بسترسازي جهت اشاعه فرهنگ زيست محيطي اجراء شده درسوئد تحت مركز بوم شناسي Ekocentrum نيز ميتواند در طراحي ها مد نظر برنامه ريزان قرار گيرد . طبق شيوه پيشنهادي سوئد، ايجاد امكانات مورد نياز براي يك زندگي سازگار با چرخه هاي طبيعت و فراهم آوردن فضاهاي آموزشي براي ارتقاء دانش مديران و شهروندان در فراگيري و تطبيق زندگي روزمره خود با الگوي زيست محيطي اصلاح Life Style يا شيوه عادي زندگي در راستاي توسعه پايدار، روشي قابل اجراء در جهان مي باشد.