تحليل و ارزيابي برنامه سوم و بررسي برنامه چهارم توسعه كشاورزي ، صنعت و توسعه پايدار

[ حسن صمديار ] - كارشناس ارشد مهندسي محيط زيست_ دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات

خلاصه مقاله:

توسعه پايدار به منظور استفاده بهينه و مطلوب از محيط زيست در جهت توسعه اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي و در نتيجه تداوم حيات در پهنۀ سرزمين كشور و هماهنگ با حفظ محيط زيست تعريف شده است . در تعريف دقيقتر و جامعتر محيط زيست مجموعه هوا ، آب ، خاك ، گياه ، جنگل ، مرتع ، دريا ، درياچه ، آبگير ، رودخانه ، چشمه ، آبزيان مختلف ، حيوانات ، كوه ، دشت ، جلگه ، كوير ، شهر و ده مدنظر قرار مي گيرند . براي حفظ اين محيط ، مي بايد كليه عوامل تشكيل دهنده آن را شناخت و آنها را در حالت تعادل نگهداشت . بخش كشاورزي به دليل برخورداري از رشد مستمر و پايدار و درون زاي اقتصادي و نقش حياتي در ايجاد عدالت اجتماعي ، تامين امنيت غذايي و توسعه اشتغال در جامعه مستلزم توجه خاص و كارآمد مي باشد . اين بخش يكي از مهمترين بخشهاي اقتصادي كشور است كه علاوه بر بعد اقتصادي به لحاظ ابعاد اجتماعي و سياسي نيز حائز اهميت مي باشد . اين بخش به دليل توليت حفظ و نگهداري بستر حيات به ويژه حيات و محيط زيست انساني و همچنين به دليل توليد فرآورده هاي اساسي داراي اهميت ويژه اي است .
تراكم فعاليتهاي صنعتي در پاره اي از مناطق كشور ، افزون بر تغيير كاربري اراضي اختصاص يافته به فعاليتهاي صنعتي ، محيط زيست را با مشكلاتي چون پساب صنعتي و آلودگي آبهاي زير زميني و آسيب به اراضي كشاورزي و منابع طبيعي پيرامون روبرو كرده است .
بهره برداريهاي نادرست از منابع طبيعي باعث ايجاد اثرات سوء بر محيط زيست گرديد و از اين پس ، تلاش همگاني براي حفظ محيط زيست و برنامه ريزي در اين زمينه آغاز گرديد . امروزه مساله حفظ سلامتي محيط زيست و از ميان بردن عوامل آلوده كننده آن، يكي از مبرمترين مسائل جامعه ما شده است.

كشاورزي ، صنعت ، توسعه ، برنامه