بيوتكنولوژي و ضرورت برنامه ريزي آن براي آينده ايران

[ سيد محسن حسام زاده حجازي ] - عضو هيات علمي مؤسسه تحقيقات جنگلها و مراتع

خلاصه مقاله:

در قرن حاضر ،رويكرد جديد به محيط زيست، به عنوان بخش مهمي از سرمايه ملي وهمچنين مفهوم توسعه پايدار، از مهمترين دغدغه هاي بشر مي باشد . با توجه به اينكه منابع محيط زيست بخشي از سرزمين مي باشد، لذا سرزمين ما فقط بر اثر حمله و تصرف بيگانگان از بين نمي رود و فرهنگ ملي نيز تنها بر اثر نفوذ تمدن بيگانگان مورد تهديد قرار نمي گيرد، بلكه ايرانيان بر اثر بهره برداري غير اصولي از منابع طبيعي نقش مهمي در نابودي فرهنگ و تمدن خود ايفا مي نمايند . بنابر اين حفاظت و حمايت از منابع طبيعي كشور و اشاعه فرهنگ زيست محيطي وظيفه ملي و ديني هر ايراني است . در اين راستا به كمك علم وفناوري و توان مالي كافي مي توان كوير سوزان را به فضايي سبز تبديل كرد و حفظ و نگهداري آن بستگي به ميزان علاقه به طبيعت و همبستگي ملي دارد . بيوتكنولوژي از جمله فناوري هايي است كه در آينده نقش بسيار مهمي را در پويايي و تحرك كشور و تداوم رشد اقتصادي ايفا خواهد كرد . از اين رو جه ت روشن شدن اهميت زيست فناوري در كشور وظيفه خود دانستم ابتدا در باره تعاريف، مفاهيم ، تاريخچه بيوتكنولوژي ، موانع پيشرفت دانش بيوتكنولوژي در ايران و مخالفت هاي كاربرد آن در بعضي زمينه ها، مطالبي بيان شود . سپس ضمن ارايه راهكارها براي رهايي از نگراني هاي مو جود، نسبت به نقش اين فناوري در بهبود وضع كشاورزي و منابع طبيعي از جمله احياي مراتع و جنگ لها ، حفظ تنوع گونه هاي گياهي و جانوري در مناطق كويري و بياباني ، توليد متابوليت هاي ثانوية گياهي (شامل داروهاي گياهي ) وچشم انداز آن در جهان، مطالبي ارايه خواهد شد.

آينده ايران، بيوتكنولوژي،توسعه پايدار، منابع طبيعي