شاخصهاي پايداري در مديريت منابع آب

[ محمد كارآموز ] - استاد دانشكده عمران، پرديس فني، دانشگاه تهران
[ سارا نظيف ] - دانشجوي دكتري مهندسي آب دانشكده عمران، پرديس فني، دانشگاه تهران
[ آزاده احمدي ] - دانشجوي دكتري مهندسي آب دانشكده عمران، پرديس فني، دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

محدوديت منابع طبيعي در دسترس و نامحدود بودن نيازهاي انساني موجب شده تا جوامع انساني سعي كنند تا با برنامه ريزي و بررسي هاي علمي ، فرداي بهتري را براي خود ترسيم كنند . لذا در جهت نيل به اين هدف مساله توسعه پايدار سيستم ها مورد توجه قرار گرفته است . سيستم هاي پايدار به نحوي طراحي و م ديريت مي شوند تا بتوانند كام ً لا اهداف جامعه را در حال حاضر و آينده، در حالي كه هماهنگي اكولوژيكي و محيط زيست ي و هيدرولوژيكي آنها را نيز حفظ مي كنند، برآورده كنند . عوامل اصلي توسعه پايدار منابع طبيعي ، مالي و نيروي انساني است . از آنجا كه آب داراي ارزش هاي سياسي، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و محيط زيستي در هم پيچيده و در برخي موارد با اثرات متقابل نسبت به يكديگر است، در دستيابي به توسعه پايدار نقش اساسي ايفا مي كند. علي رغم مشخص شدن اهميت در نظر گرفتن توسعه پايدار ، هنوز نحوه كمي كردن پايداري براي در نظر گرفتن آن در تصميم گيري ها شيوه كاربردي به خود نگرفته است و غالبًا در حد توصيفي و در حد در نظر گرفتن كليات مطرح مي شود. از اين رو كمي كردن اين مفهوم از اهميت بالايي برخوردار بوده و تلاش هاي بسياري براي نيل به آن صورت گرفته است . شاخص هاي كلان مديريت پايدار منابع آب ملاحظات اكوسيستمي، اقتصادي و اجتماعي مختلفي را در برمي گيرند. در اين مقاله پس از معرفي توسعه پايدار و بررسي نقش مديريت منابع آب در توسعه پايدار، مروري بر رويكردهاي موجود در تحليل كمي پايداري طرح هاي توسعه منابع آب انجام مي گيرد. سپس دو روش جدو لهاي ورودي‐ خروجي ١ و نيز ارزيابي چرخه حيات به اختصار شرح داده مي شوند.

توسعه پايدار، شاخص، جدول فيزيكي ورودي‐ خروجي، آناليز چرخه حيات