روشهاي تجهيز سازه ها براي مقابله با زلزله  Fulltext 

[ ارژنگ صادقي ] - مسئول دانشكده فني - دانشگاه تربيت معلم تبريز

خلاصه مقاله:

ارتعاشات وارد بر سازه ها را مي توان به سه طريق زير كنترل و حذف نمود:
- كاهش يا حذف منبع ارتعاش
- جداسازي سازه ها از محيط مرتعش
- كاهش پاسخ سازه ها در قبال ارتعاش
در مورد زلزله در شرايط فعلي روش براي كاهش يا حذف منبع ارتعاش موجود نمي باشد گرچه مطالعات در اين مورد در جريان است تا با شناسايي گسل ها و متوقف نمودن حركات آنها و يا رها نمودن انرژي ذخيره شده در اين گسل ها هرچندگاه توسط انفجار و جلوگيري از انباشته شدن اين انرژي ها منبع ارتعاش حذف يا تخفيف يابد.
كار بر روي جداسازي سازه ها از محيط مرتعش بسيار پشي از روش كاهش پاسخ سازه مورد ارزيابي و تجزيه قرار گرفت، بر خلاف گزارشات مقالات خارجي، اولين تجربه در اين مورد قبل ازجاكوب به سال 1906 در ايران و در ساختمان گنبد سلطانيه بكار گرفته شده است. (سال 704 هـ.ق).
اساس جداسازي پي از زمين، ايجاد انعطاف در سطح پي يك سازه و در همان حال استفاده از عناصر ميراساز، براي محدود نمودن دامنه حركت ناشي از زمين لرزه مي باشد.
تاكنون بيش از 200 سازه مهندسي با استفاده از اصل جداسازي پي در جهان ساخته شده است. روش جداسازي پي خود طيف گسترده اي از ابداعات گوناگون را در بر مي گيرد كه عمده ترين آنها استفاده از تكيه گاههاي الاستومري چند لايه و يا صفحات لغزان تفلون و يا نهايتا تركيبي ازاين دو مي باشد.