|
ايمني مناطق شهري در برابر خطرات زلزله (ارائه ضوابط و راهبردهايي در زمينه برنامه ريزي شهري، طراحي شهري، طراحي ساختماني) Fulltext
نويسنده:
[ هلن جدلي ] - محقق مركز مطالعات مقابله با سوانح طبيعي - ايران
خلاصه مقاله:
هستي انسان در رابطه با جهان هستي همواره درحال تعادل و هماهنگي است . هر نوع آشفتگي چه دروني و چه بيروني براي انسان تحمل ناپذير است. در هر عصري از تاريخ انسان در جستجوي تعادل در برخوردهايش با طبيعت و انسان هاي ديگر بوده و به اين ترتيب از طريق سازماندهي دروني و بيروني به نظم بالقوه و فطري خود دست يافته است.
انسان به منظور دستيابي به حداكثر آسايش محيطي (تهويه، سايه، نور، ديد و منظر و ...) دستيابي به ارزش هاي هويتي (فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي، مذهبي، تاريخي، زيبايي، تكنولوژيكي و ...) و دستيابي به حداكثر ايمني و حفاظت در برابر خطرات طبيعي و انساني (زلزله، سونامي، سيل، انفجارهاي صنعتي، آلودگي محيط زيست، تشعشعات راديواكتيو، ...) در مراكز زيستي، همواره در پي يافتن ضوابط و راهبردهايي براي شكل دهي و طراحي محيط خود بوده است. درمورد دستيابي به اهداف آسايش محيطي .و ارزش هاي هويتي در منطاق شهري، در طي زمان به تدريج تجربياتي اندوخته شده و ضوابط و رهبردهاي مناسي نيز ارائه گرديده است. وليكن موضوع ايمني و حفاظت مناطق شهري در برابر حخرات محيطي و انساني كمتر جزو اهداف اصلي در فرايند طراحي بوده است، در اين تحقيق، موضوع ايمني و حفاظت مناطق شهري در برابر خطرات زلزله به عنوان هدف اصلي در نظر گرفته شده است. تابدين وسيله بتوان به ضوابط و رهبردهاي مناسب در زمينه برنامه ريزي و طراحي شهري و طراحي ساختمان جهت ايمني در برابر خطرات زلزله در مناطق زلزله خيز دست يافت تا با تركيب ضوابط و رهبردهاي ايمني در برابر ا خطرات زلزله، با ساير ضوابط و رهبردهاي طراحي در زمينه حداكثر آسايش محيطي و ارزشهاي هويتي هر منطقه، بتوان به فرم هاي بهينه اي (اشكال ، الگوها و اندازه ها) و متناسب با خصوصيات محيطي و جغرافيايي انسان هر منطقه براي شهرها دست يافت، تا از يك طرف قابليت تداوم رشد مناطق شهري و فعاليت هاي آن را داشته باشد و از طرف ديگر به مردم امكان دهد تا در محيطي مطلوب و ايمن زندگي كنند.
ايمني در برابر زلزله، موضوعي است كه درمقابل آن خطر زمين لرزه مطرح مي گرد. با توجه به اينكه هنوز روش شناخته شده اي باي تغيير مكانيزم زلزله وجود ندارد، تنها با شناخت نحوه عمل و رفتار ززله در مناطق شهري و بكارگيري استراتژي هاي مناسب ر زمينه برنامه ريزي منطقه اي، برنامه ريزي و طراحي شهري، طراحي ساختمان و روشهاي ساختماني مي توان سبب تغيير عمل خط و كاهش آسيب هاي بالقوه گرديد، تا بدين ترتيب اثر خطر زمين لرزه را در مناطق شهري به حداقل رساند.
كلمات كليدي:
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-ISEP08-ISEP08_019.html ]
|