نقش فرم، الگو و اندازه شهر در كاهش آسيب پذيري از زلزله  Fulltext 

[ مليحه حميدي ] - محقق مركز مطالعات مقابله با سوانح طبيعي - ايران

خلاصه مقاله:

پديده زمين لرزه از ديرباز ، كره مسكون را هر از چندي به لرزه در آورده است. گسترده اي از سطح زمين كه تحت تاثير اين پديده طبيعي قرار دارد، مكان زيست و فعاليت ميليون ها نفر است، كه مستقيما در معرض خطر نابودي قرار دارند. آسيب هاي گوناگون ناشي از وقوع زلزله عمدتااشي از مكان استقرار و شيوه ساخت و سازهاي انسان بوده است. جهت اجتناب از بروز صدمات و كاهش تلفات بايد انتخاب مكان استقرار سكونت گاه ها ، مشخصات فني و ابنيه و تاسيسات مختلف و كيفيت ساخت آنها، با اگاهي كامل از چگونگي بروز آسيب ها، صورت پذيرد. تجارب بدست امده در برخي از كشورها نمايانگر آن است كه مي توان با بكارگيري تدابير و ضوابط معين و با برنامه ريزي ها وطرح هاي مناسب از ميزان خسارات مالي و جاني زلزله كاست.
در كشور ايران كه دريكي از مناطق زلزله خيز جهان قرار دارد، ساخت و سازها بايد با توجه به احتمال وقوع زلزله صورت گيرد. در طرح هاي شهري افزايش مقاومت و پايداري شهرها وبا هدف كاستن از ميزان خسارت مالي و تلفات جاني از بلاياي طبيعي در نظر گرفته شود تا به چه سرعت وسهولت بازگشت شهر به شرايط عادي افزوده شود. اين امر در سياستگزاري ها و برنامه ريزي هاي ملي و منطقه اي براي كاهش خطر زلزله مور توجه قرار گرفته است. و پژوهش هاي علمي لازم در اين مورد به تدريج اهميت واقعي خود را بازيافته است. ويژگي سكونت گاههاي انساني به ويژه شهرها يكي ازموضوعات جديدي است كه در اين رابطه مورد توجه قرار گرفته است.