|
كاربرد روش همگرايي – همجواري در مقاطع غير دايروي Fulltext
نويسندهگان:
[ شهرام وهداني ] - استاديار دانشكده فني دانشگاه تهران
[ اورنگ فرزانه ] - استاديار دانشكده فني دانشگاه تهران
[ مهسا برنده ] - دانشجوي كلرشناسي ارشد دانشكده فني دانشگاه تهران
 خلاصه مقاله:
از بين روشهاي مختلفي كه امروزه براي طراحي پوشش تونلها به كار ميرود ، روش همگرايي – همجواري يكي از مناسبترين روشها ميباشد ، اين روش در عين سادگي مفهوم مسأله اندركنش سازه و خاك را به بهترين وجه نشان ميدهد . به علاوه در اين روش حساسيت مسأله نسبت به خصوصيات خاك ، سختي پوشش و تأخير در نصب آن به سادگي مشاهده ميشود . يكي از فرضياتي كه براي ساده سازي محيط در اين روش به كار گرفته شده است ، فرض دايره اي شكل بودن مقطع ميباشد ، در نتيجه در مورد مقاطعي كه به شكل دايره نيستند ، شكل بستة محاسبات غير ممكن و استفاده از روشهاي عددي و مدلسازي هر شكل خاص ، اجباري ميباشد . همچنين در موارد اجرايي واقعيت اين است كه تعداد كمي از حفاريهاي زيرزميني دايره اي شكل هستند . با دقت مختصري در فرم بستة محاسبه جابه جايي براي فشار صفر ميتوان اين فرم بسته را تبديل به انتگرال عددي نمود ، كه در اينصورت محدوديت شكل دايره اي مقطع حذف و نتايج قابل تعميم به شكل دلخواه هندسي ميگردد . علاوه بر آن فرض يكسان بودن فشار در محدودة حفاري ميتواند به صورت نسبي اصلاح گردد ، كه حدود اعتبار روش را افزايش خواهد داد . در اين مقاله سعي شده است كه الگوريتم انجام عمليات فوق ارائه شده و تغيير حدود اعتبار روش بدست آيد .
كلمات كليدي:
تحليل تونل ، همگرايي-همجواري
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-ITC05-025_9755731796.html ]
|
منو اصلی
لينكها
اطلاعات مقاله
نمايش خلاصه مقاله
دريافت اصل مقاله (ویژه اعضا)
خرید اصل مقاله