بررسي نشست سطح زمين در اثر حفر تونل مترو در تهران  Fulltext 

[ نادر شريعتمداري ] - استاديار دانشكده مهندسي عمران دانشگاه علم وصنعت
[ اورنگ فرزانه ] - استاديار دانشكده فني دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

در مقاله حاضر نشست سطح زمين در اثر حفر تونل در بخشي از مسير خط 2 متروي تهران و تاثير احتمالي آن بر سازه‌هاي مجاور مورد بررسي قرار گرفته است. نشست سطحي يكي از مهمترين پديده‌هاي ناشي از حفاري مترو مي‌باشد كه تقريباً در تمامي پروژه‌هاي مشابه دنيا مورد توجه كارشناسان قرار گرفته و توصيه هاي علمي جهت كنترل و محدود نمودن آن با توجه به روش‌هاي اجرايي مختلف ارائه گرديده است. در اين مقاله ضمن بيان بخشي از تئوري هاي رايج در اين مورد نتايج تجربي مربوط به تحقيقات مشابه انجام شده در پروژه‌هاي متروي چند شهر بزرگ دنيا ارائه شده است. سپس نحوه اندازه گيري نشست زمين در اثر حفر تونل در بخشي از خط شماره (2) متروي تهران و نتايج به دست آمده از اين بررسي ها بيان شده است. نتايج بدست آمده نشان ميدهد كه حداكثر نشست ناشي از حفر تونل مترو در منطقة برداشت 4 ميليمتر بوده كه اين مقدار كمتر از نشست مجاز مي باشد.

نشست سطحي، گودي نشست، ترازيابي، روش اتريشي اصلاح شده