طراحي سيستم تهويه تونل خليج فارس در مرحله بهره برداري  Fulltext 

[ حسن مدني ] - استاديار دانشگاه صنعتي اميركبير
[ رضا بري ديزجي ] - كارشناس مهندسين مشاورساحل

خلاصه مقاله:

سازمان منطقه آزاد قشم به دليل نياز به يك معبر ثابت بين سرزمين اصلي و جزيره قشم براي دستيابي به اهداف از پيش تعيين شده خود، درصدد ايجاد اين راه ارتباطي از طريق تونل يا پل است. بدين منظور مطالعات مرحله اول تونل خليج فارس در بخشي از اين ناحيه كه داراي كوتاهترين مسير بين دو ساحل بنادر پهل و لافت به فاصله 2500 متر است براي ايجاد اتصال ثابت توسط مهندسين مشاور ساحل مورد مطالعه قرار گرفت. در اين مرحله از مطالعات، با توجه به نيازهاي كاربري تونل براي حمل و نقل جاده اي با دو خط رفت و برگشت، چهار گزينه تونل با قطرهاي 11 و 12 متر در دو شيب 2 و 4 درصد به ترتيب با طولهاي 6250 و 4000 متر مورد ارزيابي قرار گرفت. از آنجا كه تردد اتومبيلها در داخل تونل باعث انتشار گازهاي آلاينده نظير مونواكسيد كربن، اكسيدهاي ازت و دوده مي شود، به منظور شرايط مناسب براي كاربران تونل، استفاده از تهويه مكانيكي ضرورت دارد. براساس عيار مجاز گازهاي آلاينده، حجم هواي مورد نياز مطابق با استاندارد كشورهاي مختلف در شرايط ترافيك عادي، راه بندان و متراكم براي تونلهاي با شيب 2 و 4 درصد به ترتيب برابر 670 و 530 متر مكعب در ثانيه، به عنوان حالت حدي در نظر گرفته شد و از ميان سيستمهاي مختلف تهويه، روش عرضي به دليل شرايط حاكم بر تونل خليج فارس به عنوان روش مناسب و ايمن برگزيده شده است. با توجه به تفاوت بين ابعاد مقاطع كانالهاي هواي ورودي و خروجي در دو قطر مورد نظر، اثر محسوسي بر افت فشار در مسير مشاهده مي شود و در قطرهاي كوچكتر نياز به افزايش توان بادبزنها و همچنين مصرف انرژي بيشتر در زمان بهره برداري مشخص شده است. بدين منظور مي توان با افزايش هر چه بيشتر قطر تونل با توجه به ساير عوامل نظير امكان حفر با مقاطع بزرگتر به كاهش توان مورد نياز بادبزنها دست يافت.

تونلهاي حمل و نقل جاده اي، تهويه عرضي، افت فشار هوا، ظرفيت ترافيك