ارزيابي پتانسيل لهيدگي در توده سنگهاي مسير تونل انتقال آب گلاب  Fulltext 

[ صدراله قياسوند ] - كارشناس ارشد زمين شناسي مهندسي، مؤسسه مهندسين مشاور ايمن سازان

خلاصه مقاله:

نخستين گام طراحي تونل در سنگهاي ضعيف، تعيين وضعيت زمين از لحاظ پتانسيل لهيدگي يا جابجاييهاي وابسته به زمان در اثر ايجاد و تركيب تنشهاي القايي حين حفاري است. اين مسأله علاوه بر تعيين روش حفاري، انتخاب سيستم نگهداري را نيز دركنترل دارد. از اين رو برآورد ميزان لهيدگي، پيش بيني آثار آن و انتخاب روش حفاري و نگهداري مناسب از چالشهاي حرف هاي مهندسان تونل است. ميزان اثر اين پديده به خواص زمين شناسي، ميدان تنش، جريان آب زيرزميني، فشارآب منفذي و خواص ژئوتكنيكي توده سنگها بستگي دارد. تونل انتقال آب گلاب با طول حدود 11 كيلومتر بخشي از طرح آبرساني به شهرهاي كاشان و اصفهان است كه از محل سد تنظيمي زاينده رود تا دشت كرون در نزديكي شهر تيران امتداد دارد. براساس بررسيهاي انجام شده بخش عمد هاي از مسير اين تونل از ميان سنگهاي دگرگوني ضعيف و آبدار و با روباره زياد مي گذرد و احتمال بروز پديده لهيدگي در آنها زياد است. مسير اين تونل بر اساس پارامترهاي زمي نشناسي و ژئوتكنيكي به 14 بخش تقسيم شده كه در اين مقاله به ارزيابي پتانسيل وقوع لهيدگي در هريك از آنها با روشهاي توصيفي و كمي پرداخته شده و نتايج حاصل با يكديگر مقايسه شده است.

تونل انتقال آب گلاب، لهيدگي، همگرايي، سنگهاي دگرگوني.