مدل اولويت بندي طرح هاي انتقال آب از حوضه هاي آبريز مشترك در ايران  Fulltext 

[ مهدي ضرغامي ] - دكتري، دانشكده مهندسي عمران، دانشگاه صنعتي شريف، كارشناس مسوول بخش منابع آب شركت مهندسي مشاور مهاب قدس

خلاصه مقاله:

يكي از مسائل مطرح در مديريت منابع آب، اولويت بندي طرح هايي است كه قبلا مطالعات اوليه اجراي آنها را مثبت ارزشيابي كرده است. در حال حاضر مدل رياضي كاربردي براي پشتيباني تصميم گيري مديران در اولويت بندي پايدار طرح هاي توسعه منابع آب ايران مورد استفاده نيست. با توجه به خصصويات متفاوت مسايل ذينفعان در ابعاد اقتصادي – اجتماعي، سياسي و تفاوت اقليم ساخت چنين مدلي براي شرايط ايران لازم است . تخصيص بهينه منابع مالي و سهولت درتصميم گيري ها از نتايج كاربرد اين مدل خواهد بود. نيز با لحاظ ديدگاه هاي بهره برداران و ذينفعان در مدل، ناسازگاري موجود بر سر اولويت بندي طرح هاي توسعه منابع آب، رفع خواهد شد. اما تهيه مدل اولويت بندي طرح ها در قدم اول، نيازمند استخراج معيارهاي موثر و مورد نظر ذينفعان است. هدف اين مقاله در قدم اول استخراج درخت معيارها است. بخاطر اينكه در ارزيابي، سنجش و پايش اين معيارها انواع عدم قطعيتها بروز مي كند، مدل رياضي تصميم گيري، مي بايستي اين عدم قطعيت ها را درك كند. تئوري فازي توانايي خوبي در مدل كردن اين عدم قطعيت ها دارد. در يك مطالعه موردي، نتايج استفاده از يك مدل تصميم گيري چند معياره فازي براي اولويت بندي طرح هاي انتقال آب از حوضه هاي مشترك ارايه خواهد شد.

مديريت بهم پيوسته منابع آب ، اولويت بندي ، انتقال بين حوضه اي ، تصميم گيري فازي ، زاينده رود