بررسي اهميت و جايگاه مسيل باراجين در شهر قزوين  Fulltext 

[ عبدالحسين مظفري ] - كارشناس بهداشت محيط و معاونت فني اداره كل حفاظت و محيط زيست استان قزوين
[ فاطمه آموسي ] - كارشناس ارشد مهندسي منابع طبيعي وكارشناس اداره كل حفاظت و محيط زيست استان قزوين
[ آزاده معتمدي ] - كارشناس زمين شناسي و كارشناس اداره كل حفاظت و محيط زيست استان قزوين
[ علي مرادي ] - كارشناس ارشد مديريت و رياست جهاد انشگاهي استان قزوين

خلاصه مقاله:

حوزه آبريزدشت قزوين به دليل پتانسيل بالاي آب و خاك از ديرباز مورد توجه سياستگذاران بخش طراحي و توسعه فضاي شهري بوده است . براساس انجام مطالعات فرآوان ، ساختگاهي در محدوده 10 كيلومتري شمال شهر قزوين و در پايين 11 متر مكعب تعيين شده / دست محل تلاقي شاخه نياق به شاخه اصلي رودخانه باراجين در نظر گرفته شده و حجم آن 8 تاهم آبياري باغاتي كه قبلاً بصورت ناكافي آبياري مي شدند بهبود يابد و هم سطح كشاورزي توسعه پيدا كند.
منطقه مورد مطالعه از نظر مقادير بارندگي بعنوان ي كي از پارامترهاي اقليمي داراي محدوديت مي باشد . براساس نتايج بررسي هاي هواشناسي بعمل امده در طي مطالعات ، متوسط بارندگي سالانه در منطقه مورد مطالعه در حدود 319 ميليمتر براي ايستگاه شاخص قزوين بين ماههاي مهر تا ارديبهشت برآورد شده، توزيع گرديده است، بيشترين ريزش هاي جوي در زمستان و اوائل بهار حادث مي شود و محصولات باغي بيشترين استفاده را از آن مي نمايند.
طولاني بودن فصل خشك كه مصادف است با دوره رشد اكثر محصولات زراعي ، امكان استفاده از ريزش هاي سالانه را محدود نموده است . متناظر با كاهش بارن دگي در اين فصل آبدهي جريانات سطحي به شدت كاهش يافته است به گونه اي كه اكثر مسيل ها و جريانات رودخانه اي دراين فصل فاقد آبدهي مناسب مي باشند. پيامد چنين شرايطي كمبود ذخاير رطوبتي خاك و عدم امكان استحصال منابع آب جهت تأمين رطوبت مورد نياز نباتات است. در نهايت مي توان گفت كه هدف اصلي احداث اين مسيل كنترل سيلابها و استفاده از منابع آبهاي سطحي درتامين نياز آبي باغات شهر قزوين بوده است.

حوزه آبريز ، آبدهي ، مسيل ، پارامتر اقليمي ، جريان سطحي ، محصولات زراعي