|
ملاحظاتي در استراتژي توسعه نانوفناوري، رهيافت ايران به نانوفناوري Fulltext
نويسندهگان:
[ محمدعلي بحريني زارج ] - دبيرخانه ستاد ويژه توسعه فناوري نانو - بنياد توسعۀ فردا ايران [ محمدرضا شادنام ] - دانشگاه آلبرتا كانادا
خلاصه مقاله:
مهمترين هدف ايران از رويكرد به نانوفناوري دستيابي به توسعه اقتصادي و افزايش ثروت ملي مي باشد . سوال اساسي اين است كه چگونه مي توان به اين اهداف رسيد؟ اين مقاله بر آن است تا با بررسي تجربيات آمريكا شمالي و به استناد معتبرترين مراجع و با جامع نگري، ثمر بخش ترين نقشه راه بومي را براي رويكرد ايران به نانوفناوري ارايه كند . روش انجام مطالعه، بررسي گزينه هاي پيش روي سياستگذاران و تصميم گيران جهت توسعه نانوفناوري و انتخاب بهترين آنها بوده است . گزينه هايي كه مورد بررسي قرار گرفته اند شامل تمركز ايران بر آموزش يا تمركز بر تحقيق و پژوهش، يا تمركز بر توسعه و نوآوري و اهميت هر كدام در راستاي اهداف نانوفناوري كشور بوده است . بر اين اساس نشان داده شد كه اولين گلوگاه ايران در زنجيره ارزش، حلقه هاي توسعه و
نوآوري مي باشد . لذا پيشنهاد گرديده مركز توسعه و نوآوري ملي نانوفناوري تاسيس و حمايت شود . مراكز توسعه و نوآوري روي تبديل دانش موجود در جهان به ثروت متمركزند و با ميزان توليد ثروت نه ميزان توليد مقاله علمي، ارزيابي مي شوند . فضاي محيطي، نحوه كار، هدفمندي، محصول محوري و مديريت اين مراكز با مجموعه هاي تحقيقاتي متفاوت است . داشتن بازخورد دائم از بازار، ديده باني و پايش تحولات صنعت و بازار از وظايف اين مراكز مي باشد . صلاحيت محوري اين مراكز ايجاد حداكثر ثروت است . واحدهاي تحقيق و توسعه ايراني نيز بايد بر نوآوري و ارايه محصول جديد تمركز كرده تا به ارزش افزوده بيشتر دست يابند .
كلمات كليدي:
نانوفناوري، مديريت فناوري، تحقيق، توسعه و نوآوري
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-MTIC02-MTIC02_013.html ]
|