شبكه سازي زيرساخت هاي توسعۀ فناوري، افزايش توان نوآوري ملي مطالعه موردي : شبكه زيرساخت آزمايشگاهي فناوري نانو  Fulltext 

[ رضا اسدي فرد ] - كارشناس دفتر همكاري هاي فناوري رياست جهموري ايران

خلاصه مقاله:

امروزه مقوله نوآوري از خلاقيت هاي فردي به نوآوري هاي تيمي و فراتر از آن شبكه اي گسترش يافته است . در عرصه رقابت هاي تجاري، اقتصادي و تكنولوژيك دنياي امروز، اگر خلاقيت هاي فردي در جريان شبكه هاي نوآوري قرار نگيرد شانس تبديل شدن آنها به نوآوري تأثيرگذار در بازار بسيار كم خواهد بود .
شبكه سازي مي تواند در همه حلقه هاي زنجيره ثمر دهي فناوري كه از يك ايدۀ اوليه شروع و به توليد ثروت در بازار ختم مي شود، مطرح شود و در هر حلقه به صورت خاصي تجسم يابد . به عنوان مثال شبكه سازي در مرحله پژوهش به صورت و در مرحله صنعتي به ويژه براي بنگاه هاي « پارك هاي علمي » كوچك و متوسط به صورت » خوشه هاي صنعتي « متبلور مي شود .
نكته مهم در بحث شبكه سازي كه هدف اصلي مقاله حاضر نيز مي باشد، اينست كه كار شبكه سازي تنها با تجميع فيزيكي اجزاء يك شبكه و يا ايجاد بستر نرم افزاري ارتباطي بين اجزاء تمام نمي شود، بلكه ويژگي اصلي يك شبكه واقعي، جايگيري صحيح يك يك اجراء آن، تعامل سازنده آنها با هم و رشد مستمر اجزاء در اثر هم افزايي هاي ناشي از اين تعاملات است . در اين ميان وظيفه اصلي دولت ها فراهم كردن بسترهاي لازم براي حضور بازيگران مهم در شبكه هاي تكنولوژي و تعامل واقعي آنها با همديگر است

شبكه سازي، زيرساخت هاي توسعه فناوري ( تكنولوژي ) ، تجهيزات آزمايشگاهي