مطالعه اثر كاتاليست ، زمان رشد و مواد فعال سطحي بر روي مشخصات پليمر معدني سيليكا  Fulltext 

[ مجيد پاكيزه ] - تهران، دانشگاه تربيت مدرس، دانشكده فني و مهندسي ، گروه مهندسي شيمي
[ محمدرضا اميدخواه ] - تهران، دانشگاه تربيت مدرس، دانشكده فني و مهندسي ، گروه مهندسي شيمي

خلاصه مقاله:

در اين مطالعه، سيليكاي پليمري متخلخل با ساختار آمورف كه در ساخت غشاء هاي نانوپروس و كاتاليست كاربرد دارد، با استفاده از پليمريزاسيون تتراتيل ارتوسيليكات (TEOS) ر روش سل – ژل سنتز گرديد. شرايط اسيدي منجر به تولد ذرات كوچكتر شده اما در شرايط بازي اندازه آنها افزايش مي يابد. اثر ماده فعال سطحي از نوع كاتيوني به نام ستيل پيردينيوم برومايد (CPB) به عنوان عامل هدايت كننده ساختاي سيليكا با نقش جلوگيري كنندگي از تجمع نامطلوب ذرات سيليكا و در نتيجه افزايش سطح ويژه سيليكا با آزمايش جذب فيزيكي نيتروژن مطالعه گرديد.
نتايج روش BET نشان داد كه ماده فعال سطحي در شرايط اسيدي باعث افزايش قابل توجهي سطح مساحت سيليكا در حدود 5 تا 10 برابر نمونه بدون ماده فعال سطحي مي شود . در شرايط بازي به دليل تشكيل ذرات بزرگتر، سطح مساحت سيليكا درحدود يك پنجم نمونه اسيدي به دست آمد. نتايج آزمايش Si-NMR 29 نشان داد كه زمان رشد تا 3 هفته بر روي ميزان شاخه دار شدن ذرات سيليكا به دست آمده در شرايط اسيدي، تاثير دارد. فرايند كلسيناسيون كه در طي آن گروه هاي آلي و مواد فعال سطحي CPB از داخل ذرات سيليكا سوخته و خارج مي گردد، با استفاده از تكنيكهاي DTA , TGA مطالعه گرديد.

پليمر معدني سيليكا ، ژل - نانو ذرات ، ماده فعال سطحي