بررسي الگوي تغييرات آلاينده ذرات معلق در هواي تهران  Fulltext 

[ فرح السادات هالك ] -
[ علي كاوسي ] - پژوهشگاه مواد و انرژي
[ يوسف رشيدي ] -

خلاصه مقاله:

تهران در دامنه كوههاي البرز با موقعيت جغرافيائي 35 درجه شمالي و 51 درجه شرقي واقع شده است. تمركز فعاليتهاي انساني و شهري به عنوان مركز كشور باعث رشد فزاينده آلاينده‌هاي هوا در اين كلان شهر شده است. مانند ساير شهرهاي بزرگ و پرترافيك آلودگي ذرات معلق يكي از عمده ترين آلاينده ها در هواي شهر تهران مي باشد. در اين مطالعه ضمن بررسي تغييرات ساعتي، ماهيانه و فصلي آلاينده ذرات معلق (pm-10) در سال 1383 ، نسبت غلظت ذرات معلق (pm-10) به ذرات TSP بررسي مي شود. توزيع اندازه ذرات در چهار ايستگاه در سطح تهران با استفاده از دستگاه Impactor مورد تحقيق قرار گرفته كه غلظت ذرات معلق در شش سايز اندازه‌گيري شده است. نتايج نشان دهنده غلظت بالاي ذرات معلق PM<0.49 در همه ايستگاههاست.
از آنجائيكه وسايط نقليه موتوري نقش عمده‌اي در توليد ذرات معلق دارند، توجه بيشتر به اين آلاينده و تركيبات تشكيل دهنده آن بعلت نقش عمده اي كه در سلامتي انسان داراست، لازم مي باشد.

آلاينده ذرات معلق، توزيع اندازه ذرات، الگوي تغييرات ذرات معلق، آئروسل‌ها، سيستم تنفسي و آلاينده ذرات، pm-10 ، TSP