مطالعه اثر ناهمواري سطح در ساز وكار پخش اتمسفري تهران با استفاده از يك مدلDNS  Fulltext 

[ علي اكبري بيدختي ] - استاد گروه فيزيك فضاموسسه ژئوفيزيك
[ م. عرب حسيني ] - موسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران
[ ب. فلاح ] - دانشجوي كارشناسي ارشد هواشناسي

خلاصه مقاله:

مدلسازي آلودگي هوا به عنوان ابزاري است كه مي تواند چگونگي پخش اتمسفري را در مكان و بعضا زمان نشان دهد. مدلهايي كه در اين راستا از آنها استفاده مي شود به سه دسته كلي مدلهاي گوسي، انتگرالي و DNS تقسيم مي شوند. در اين مطالعه از يك مدل DNS استفاده شده است. با اجراي اين مدل در منطقه تهران اثر ناهمواري سطح به عنوان يكي از عوامل موثر بر پخش و پراكنش جوي نشان داده شده است. در اين مدل، با بكار گيري تقريب غير هيدرو استاتيك كه در آن از تقريب بوسينيك و تبديل مختصات گال- چن استفاده شده، به حل معادله فرارفت توسط الگوريتم بالاسوي وزن دار MPDATA پرداخته مي شود (اسمولاركيويچ و مارگولين، 1992 و 1995). مدل براي يك روز نمونه تابستاني(4 اوت 2004 ) و ساعتهاي 00:00 و12:00 يكبار براي منطقه اي با توپوگرافي پيچيده (منطقه تهران) و بار ديگر براي همان منطقه بدون در نظر گرفتن توپوگرافي اجرا شده است. نتايج بدست آمده توسط مدل حاكي از بقاي بيشتر آلاينده ها (در اينجا چند آلاينده نقطه اي) در اجراي مدل با توپوگرافي نسبت به حالت بدون ناهمواري سطح مي باشد.

لايه مرزي جو،مدل عددي ، توپوگرافي پيچيده