بررسي نقش توسعه سيستم حمل و نقل همگاني در كاهش آلودگي هوا  Fulltext 

[ شهريار افندي زاده ] - دانشيار دانشكده عمران دانشگاه علم و صنعت
[ محمد پورتيموري ] - كارشناس ارشد شركت مطالعات جامع حمل و نقل وترافيك تهران

خلاصه مقاله:

نتايج تحقيقات زيست محيطي روي آلاينده‌هاي موجود در هواي تهران نشان داده كه وسايل نقليه‌اي كه از سوخت‌هاي فسيلي استفاده مي‌كنند سهم عمده‌اي در توليد اين آلاينده‌ها دارند و مهمترين اين آلاينده‌ها، گاز منوكسيد كربن است. به منظور كاهش اين آلاينده، طرح‌هاي مختلفي نظير طرح نوبتي تردد خودروها، گسترش محدوده طرح ترافيك و ... در اين كلان شهر به اجرا گذاشته شد تا مردم به استفاده كمتر از وسايل نقليه شخصي ترغيب شوند. باتوجه به اين كه اين طرح‌ها به صورت ضربتي و در مواقع اضطراري به اجرا در مي‌آيند، نمي‌توان چشم اميدي به آنها داشت. يكي از روش‌هايي كه براي كاهش تمايل به استفاده از وسايل نقليه شخصي وجود دارد، گسترش سيستم حمل ونقل همگاني بخصوص سيستم‌هاي انبوه‌بر نظير مترو مي‌باشد. در اين مقاله، باتوجه به روند گسترش خطوط مترو، سهم سفرهاي صورت گرفته با حمل ونقل همگاني و اثرات آن بر آلودگي هوا و تغييرات آن مورد بررسي قرار گرفته است.

آلودگي هوا، آلاينده، حمل و نقل همگاني، مترو