افزايش مقاومت برشي ساختمانهاي با مصالح بنائي با تغيير شكل آجرهاي مصرفي

[ صديقه شيرواني ] - كاردان معماري

خلاصه مقاله:

از آنجايي كه ساختمانهاي با مصالح بنائي نسبت به ساختمانهاي اسكلتي ارزان ترساخته مي شوند براي ساخت مانهاي مسكوني كوچك تمايل افراد به ساخت اين گونه بناها بيشتر ميباشد ساختمانهاي بنائي از مقاومت كافي در مقابل زلزله برخوردار نيستند يك ساختمان مقاوم در مقابل زلزله كلي بايد دو مزيت عمده داشته باشد: -1 شكل پذيري مناسب در مقابل امواج طولي زلزله -2 مقاومت برشي مناسب در زلزله شديد ساختمانهاي با مصالح بنائي در مقابل زلزله داراي شكل پذيري مناسبي نيستند ، لذا وجود شناژهاي عمودي وافقي اين نقص را به شكل قابل توجهي بر طرف مي كند ولي ضعف ديگر ، عدم مقاومت برشي كافي ديوارها مي باشدودر صورتي كه روشهاي مناسبي براي افزايش مقاومت برشي ساختمانهاي با مصا لح بنائي اتخاذ گردد ، ميتوان اين ساختمانها را در مقابل نيروي احتمالي زلزله قابل اطمينان تر كرد . بناء ساختمان يا فرو ريختن آن در يك زلزله بستگي به مقاومت ضعيف ترين قسمت ان دارد اگر قسمت ضعيف شكسته شود احتمالاٌ بقيه ساختمان نيز فرو خواهد ريخت . بنابراين در ديواري كه يك دسته آ جر نرم و ضعيف وجود دارد استفاده از آجرهاي خوب ومقاوم در قسمتهاي ديگر ساختمان بي فايده است ، آجرهاي نامرغوب يك لايه ضعيف در ديوار تشكيل مي دهند و ساختمان هنگام زلزله در محل لايه مزبور شكسته خواهد شد.همچنين استفاده از ملات نامرغوب در قسمتي از ديوار بر روي مقاومت تمام ساختمان اثر ميگذارد ، در نتيجه تمام آجرها و ملات بكار رفته بايد مرغوب باشند . نكته قابل ذكر اين است كه ضعيف ترين قسمت ديوار در برابر نيروي برشي حد فاصل بين آجر و سازه است كه با يد اين قسمت با اتخاذ تدابيري در برابر اين نيرو مقاومت شود.