راهكارهاي طراحي شهري توسعه محيط هاي دوستدار فعاليت دركلان شهرها (با محوريت بررسي جوامع اروپايي و آمريكايي)  Fulltext 

[ علي پيماني ] - دانشجوي كارشناسي ارشد رشته طراحي شهري دانشگاه شهيد بهشتي
[ مارال ذوالقدر ] - دانشجوي كارشناسي ارشد رشته معماري دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات

خلاصه مقاله:

امروزه، نهادها وسازمان هاي حرفه اي سلامت همگاني، تربيت بدني، مراكز تفريحي –سرگرمي و شهرسازي به دنبال فهم اين مطلب هستند كه چگونه طراحي محلات و اماكن تفريحي، امكان فعاليت آسان تر و لذت بخش تر مردم را فراهم مي آورد. اين مقاله سعي دارد از طريق مطالعات كتابخانه اي و برداشتهاي ميداني، به بررسي تاثير طراحي فضاهاي شهري و سيستم حمل و نقل شهري بر سطح فعاليت هاي فيزيكي بپردازد. در اين راستا با مطالعه دلايل عدم مشاركت شهروندان در فعاليت هاي فيزيكي به بررسي تاثير نحوه شكل گيري مناطق سكونتي و ساختار جوامع و محلات پرداخته شده است. براي نمونه مدل سكونت حومه نشيني (Suburban Model) در ايالات متحده آمريكا با مدل سنتي اروپايي (Transitional European Model) مقايسه گرديده است. در ادامه ويژگي هاي محيطهاي دوستدار فعاليت (Activity Friendly Environment) به عنوان اماكني كه به افراد امكان فعاليت فيزيكي را از طريق ورزشهاي برنامه ريزي شده و فعاليت هاي روزانه معمول مي دهد، بيان مي گردد. در اين راستا به ارائه راهكارها و سياست هايي مرتبط با طراحي شهري نظير دسترسي راحتر به امكانات ، محيط مطلوب، محلات با قابليت پياده روي و … پرداخته مي شود.

Physical Activity, Active Life, Active Recreation, Public Health, Neighborhood Unit, T.O.D, Suburban Model ,Traditional Model, New Urbanism , Walkable Community