ورزش معلولين در شهر  Fulltext 

[ محمد رجالي ] - معاونت ورزشي سازمان فرهنگي تفريحي شهرداري اصفهان

خلاصه مقاله:

قادر سازي عبارتي است كه در دهه هاي اخير در بسياري از كشورهاي دنيا مطرح شده است . با تغيير نگرش و وسعت ديد جوامع مختلف نسبت به مسئله معلوليت ، اين عبارت نيز در عالم توانبخشي جايگاه خاصي را به خود اختصاص داده است . بايد اشاره كرد كه قادر سازي تنها در زمينه توانبخشي معلولين مطرح نميشود ، بلكه در نگرشهاي جديد علوم اجتماعي، قادر سازي به هر نوع قابليت براي بهزيستي عموم مردم جامعه اشاره دارد . ((هر نوع توانايي كه تغييرات جديدي را در زندگي افراد جامعه ( اعم از سالم و يا ناسالم ) منجر شود و نهايتا چالش با مشكلات قديم زندگي روزمره را تسهيل سازد قادر ساز نام ميگيرد )) معلوليت عارضه اي اجتماعي و طبيعي است . در جامعه هاي گوناگون به صورت هاي متفاوت پديدار مي شود. آمار نشان مي دهد كه در اكثر كشورهاي جهان، حداقل يك دهم از جمعيت به نوعي از عار ضه معلوليت رنج مي برند. ورزش به عنوان وسيله اي حركتي - درماني مي تواند نقش ارزنده اي در بهبودي و استقلال معلولان ايفا كند. به اين سبب بايد مورد توجه معلولان، مراقبان و به ويژه سازمانهاي مربوطه قرار گيرد . بر اساس عارضه اي كه در نتيجه يك نقص به » : تعريف انجمن بين المللي توانبخشي، معلوليت عبا رت است از وجود مي آيد و انجام فعاليتهاي طبيعي فرد را به طريقي محدود مي نمايد يا با مانع مواجه مي سازد. ميزان شيوع معلوليت در جهان انكار ناپذير است . بر طبق گزارش مركز آمار فرانسه در سال 1982 حدود 3/5 ميليون نفر، در يونان در سال 1981 در حدود 964/820 نفر و در ايران طبق آماري كه در سال داده شده حدود 10 درصد كل جمعيت و يا به عبارتي حدود 4/5 ميليون نفر معلول وجود داشته است. امروزه فعاليتهاي ورزشي براي معلولين نقش تعيين كننده اي به خود گرفته و از يك وسيله تفريحي و درماني پ ا فراتر گذاشته و به عنوان عاملي در جهت تكامل نارسايي هاي
جسماني رواني آنها مدنظر قرار گرفته است . در شرايط كنوني، معلولين به دليل كوشش خارق العاده در فعاليتهاي ورزشي توانسته اند حقارتهاي ناشي از معلوليت را از بين برده و به عنوان افراد برجسته در اجتماع نماي ان شوند . ورزش اعتماد به نفس معلولان را افزايش مي دهد به طوري كه آنان مي توانند بر افراد ديگر اجتماع اثر گذار ن د. فراهم كردن بستر مناسب در زمينه ورزش جهت استفاده معلولين بهترين عامل جذب معلولين در جوامع مي باشد. مسئولين سازمانهاي ذيربط در شهرها لازم است با تدوين ضوابط و معيارهاي ساختماني و فني موجبات شركت افراد داراي
معلوليتهاي جسماني را در فعاليتهاي اجتماعي و ورزشي سهل تر نمايند، تا از اين طريق امكان سهيم بودن آنها در جامعه فراهم آيد.