تعيين فنولوژي مطلوب گياهي براي نخود در شرايط حال و آينده در مراغه با استفاده از شبيه سازي رايانهاي  Fulltext 

[ علي راحمي كاريزكي ] - دانشجوي دكتراي زراعت، دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
[ افشين سلطاني ] - دانشيار دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان، گروه زراعت و اصلاح نباتات

خلاصه مقاله:

پيشبيني ميشود كه غلظت CO2 و دما در آينده افزايش و بارندگي كاهش يابد . بنابراين قبل از بهبود استراتژيهاي سازگاري به تغيير اقليم، مطالعه اثرات متقابل آنها ضروري است . هدف از اين پژوهش تطبيق فنولوزي گياه با مقدار آب قابل دسترس براي افزايش عملكرد نخود در شرايط ديم حال و آينده مراغه، واقع در شمال غرب ايران بود . به طور كلي عملكرد ارقام فرضي و رقم استاندارد جم در شرايط ديم آينده ( غلظت CO2 برابر 700 پيپيام، 4 درجه افزايش دما و 15 درصد كاهش بارندگي ) مراغه نسبت به شرايط حال در اين منطقه افزايش يافت . علت اين افزايش را ميتوان به اثر مثبت افزايش دما و غلظت CO2 نسبت داد، كه باعث افزايش فتوسنتز و كارايي تعرق و در نتيجه افزايش عملكرد دانه شدند . مهمترين عامل موثر در افزايش عملكرد دانه، 30 درصد كاهش رشد رويشي و 30 درصد افزايش رشد زايشي بود . بالاترين عملكرد دانه رقم فرضي m30p30 شبيهسازي شد . در واقع توزيع مناسب رطوبت بين مراحل رويشي و زايشي ميتواند مهمترين عامل افزايش عملكرد دانه نخود در شرايط حال و آينده باشد .

نخود؛ شبيهسازي؛ تغيير اقليم؛ عملكرد