جايگاه نظام دامپروري روستايي در بوم شناختي كشاورزي  Fulltext 

[ حسن فضائلي ] - استاديار مؤسسه تحقيقات علوم دامي كشور

خلاصه مقاله:

ورود ماشيـن و فن آوري هاي مربوط به مواد شيميايي در كـشاورزي همـراه بـا پيـشرفت در ژنتيـك و دسـتيابي بـه گياهـان و حيوانات پرتوليد، درقرن اخير ، ام كان است فاده بيش تر از منابع پايه را فراهم ساخت و توليدات كشاورزي رشد چشمگيري را تجربه نمود اما چالش هايي را نيز ايجاد نمود كه از دست دادن انباشت تجربيات و سنت هاي كهن بومي و از بين رفتن بعضي از منابع ژنت يكي با ارزش كشور از آن جمله محسوب م ي شود . در اين راستا، آموزش هـاي كلاسـيك نيـز بـر اسـاس ترجمـه منابع وارداتي گسترش يافت و شناخت وضعيت و نظام هاي بومي و خودي مورد غفلت واقع گرديد . احياي منـابع و اسـتفاده از تجربيات و دانش بومي نياز به بهينه سازي سامانه توليد بر مبناي بوم شناختي در كشور دارد كه داراي مزاياي چند جانبـه اي از جمله حف ظ منابع پايه و پايداري توليد، حفظ اشتغال، استفاده از فرصت هاي هدر رو، پايين بـودن هزينـه سـرمايه گـذاري، حداقل نياز به منابع خارجي، تلفيق پرورش دام با ديگر فعاليت هاي كشاورزي خواهد بود .

دامپروري، نظام خرده پا، مزيت ها، بوم شناختي