روند تغييرات اقليمي اصفهان  Fulltext 

[ عليرضا محمودي ] - دانشجوي كارشناسيارشد مرتعداري دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
[ افشين سلطاني ] - عضو هيئت علمي گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
[ سياوش سليميان ريزي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد اصلاح نباتات و زراعت دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
[ مجيد جعفري مقدم ] - دانشجوي كارشناسي ارشد اصلاح نباتات و زراعت دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان

خلاصه مقاله:

تغيير اقليم و افزايش درجه حرارت يكي از مسائل مهم زيستمحيطي به حساب ميآيد كه در سالهاي اخير مطالعات زيادي را به خود اختصاص داده است ( رضئي، ).1381 تغيير اقليم به دليل ابعاد علمي و كاربردي ( اثرات محيطي، اقتصادي، اجتماعي ) آن از اهميت فزاينده برخوردار است، چرا كه سيستمهاي انساني وابسته به عناصر اقليمي مانند كشاورزي، صنايع و امثال آن بر مبناي ثبات و پايداري اقليم طراحي شده است ( برايسون، ).1997 با توجه به اهميت موضوع، تغيير اقليم در منطقه اصفهان با استفاده از آمار هواشناسي ايستگاه اصفهان از سال 1951 تا پايان سال 2005 ميلادي مورد بررسي قرارگرفت . ميزان تغيير در متغيرهاي مربوط به دما، بارندگي و رطوبت نسبي با رو ش رگرسيون خطي ساده مورد مقايسه قرار گرفت . نتايج نشان داد كه ميانگين دماي حداكثر و حداقل طي پنجاه و چهار سال گذشته در اين منطقه در سطح احتمال 0/05 افزايشي نداشته است . در مورد متغير رطوبت نسبي نتايج حاكي از آن است كه ميانگين رطوبت نسبي با گذشت زمان كاهش داشته است . همچنين با ترسيم منحني آمبروترميك طي سال هاي 1985،1970،1955و 2000 ميلادي نتيجه حاكي از آن است كه ماههاي خشك افزايش يافته است . رابطه حداكثر دما با رطوبت نسبي نشان مي دهد كه رابطه معكوسي بين اين دو عامل وجود دارد . در مجموع نتيجهگيري شد كه تغيير اقليم جهاني در اين منطقه بر دما و بارندگي اثر محسوسي نداشته ولي موجب كاهش رطوبت نسبي شده است، همچنين ماههاي خشك افزايش يافته است، در واقع اقليم منطقه خشك تر شده است