كاربرد فرايند تجزيه و تحليل كشت بوم زراعي در اقتصاد كشاورزي پايدار با رويكرد IPM/FFS (مطالعه موردي بر محصول برنج در رستم آباد استان گيلان)  Fulltext 

[ محمد شريفي مقدم ] - كارشناس ارشد ترويج وآموزش كشاورزي و هماهنگ كننده ملي پروژه IPM/FFS در ايران
[ ليلا دلاوري ] - دانشجوي كارشناسي ارشد ترويج و آموزش كشاورزي دانشگاه تربيت مدرس و كارشناس ترويج و آموزش كشاورزي حوزه ترويج استان قم

خلاصه مقاله:

در فرايند توسعه پايدارمحصول ، همواره يكي از مسايل اصلي،تحليل اقتصادي مربوط به كاربرد و انتقال تكنولوژي ، حفاظت و بهره وري در سطح جوامع محلي و بهره برداران بوده است . اين مسئله به خصوص بعد از انقلاب سبز و پديد ار شدن تكنولوژي و صنعت در بخش نمود بيشتري پيدا كرد ه است . نكته اساسي كه همواره مطرح بوده اين است كه نتايج بسياري از تحقيات و تكنولوژي ها،به علت عدم تطبيق با شرايط اقتصادي ،اجتماعي و اكو لوژيكي منطقه اي ، توسط بهره برداران در سطوح عمليات يعني مزارع و جوامع محلي به كار گرفته نمي شود
در اين مقاله سعي شده با استناد به نتايج طرح پژوهش مزرعه اي با عنوان توانمند سازي بهره برداران در مديريت كشت بوم برنج با شيوه مدرسه در مزرعه دررستم آباد استان گيلان كه درسالهاي 85-82 در چارچوب برنامه هاي تسهيلات جهاني محيط زيست ) (UNDP/GEF/SGP توسط موسسه توسعه روستاي سبز (IGRA) و با مشاركت تشكل محلي رستم آباد صورت گرفته است به بررسي و ارايه نتايج اثر بخشي مديريت كشت بوم زراعي در توسعه پايدار و بهره وري اقتصاد توليد از طريق كاهش هزينه ها ،افزايش در آمد و بهينه كردن كاربرد تكنولوژي با مشاركت بهره برداران در سطح جوامع محلي بپردازد .
ساختار اجرايي شامل سه مرحله كلي است :
الف – تجزيه و تحليل اگرو اكوسيستم توليد(AESA) ب - پياد ه سازي تحقيقات مشاركتي مزرعه اي (FPR )؛ج - توسعه مشاركتي تكنولوژي ( PTD )
كه نتايج بدست آمده از آن عبارتند از :
كاهش تا 60 در صد كودهاي شيميايي از طريق كاربرد كمپوست و مواد آلي؛ بهبود كيفيت و سلامت گياه؛ افزايش درآمد تا 60 درصد در واحد هكتار؛ توانمند شدن كشاورزان در بكارگيري تكنولوژي هاي جديد؛ حذف سموم علفكش؛ بهبود كيفيت و سلامت گياه ووصل شدن ايران به برنامه امنيت و سلامت غذاي سازمان ملل از طريق پروژه RIPM