مديريت پايدار نظام هاي كشاورزي سنتي در غرب مازندران (مطالعه ي موردي روستاي چتن)  Fulltext 

[ محمد عواطفي همت ] - دانشجوي دكتري گروه جنگل داري دانشكده ي منابع طبيعي دانشگاه تهران
[ تقي شامخي ] - دانشيار گروه جنگل داري دانشكده ي منابع طبيعي دانشگاه تهران
[ وحيد اعتماد ] - استاديار گروه جنگل داري دانشكده ي منابع طبيعي دانشگاه تهران
[ مرتضي فرهادي ] - استاد گروه مردم شناسي دانشكده ي علوم اجتماعي دانشگاه علامه طباطبايي

خلاصه مقاله:

در عصر كنوني پيروي از سبك توسعه ي غربي باعث ايجاد دگرگوني هاي عميقي در محيط زيست و زوال منابع در دسترس انسان شده است، به همين دليل تشويق و توسعه ي ساز و كارهاي مربوط به حفظ منابع زيستي با بهره گيري از دانش هاي سنتي مرتبط با آن مي تواند در بازگشت تعادل به عرصه ي فكر و عمل سطوح مختلف استفاده كنندگان و در نتيجه، نگه داري اكوسيستم ها و گونه هاي در معرض تهديد نقش محوري ايفا نمايد . از جمله ي زمينه هاي مفيد براي دسترسي به توسعه ي پايدار، دانش بومي كشاورزي است كه كشاورزي بوم شناختي بر پايه ي آن استوار گرديده است . اين مطالعه كه به شيوه ي مشاركتي با بهره گيري از ابزارهاي مشاهده ي مشاركتي، مشاهده و مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته و ساختارنيافته انجام شده است دانش بومي كشاورزان روستاي چتن از توابع شهرستان نوشهر در استان مازندران مورد بررسي قرار گرفته است و جنبه هاي مختلف آن شامل عمليات كاشت، داشت و برداشت در زمينه ي اداره ي علف زارها، مزارع كشاورزي آبي و ديم و درختان ميوه با نمونه هايي از خاك شناسي، هواشناسي و گياه شناسي بومي و مسايل اجتماعي مرتبط توصيف شده است . مشخصه ي مهم اين نظام كشاورزي عدم استفاده از كودها و سموم شيميايي است . در نهايت بهره گيري از چنين دانشي در زمينه ي كشاورزي باعث برآورد قسمت عمده ي نيازهاي غذايي خانوار مي شود.

روستاي چتن، دانش بومي، كشاورزي بوم شناختي، مشاهده ي مشاركتي