نقش نانوتكنولوژي و نانوسيلور در كشاورزي براي كاهش استفاده از مواد شيميايي در كشاورزي  Fulltext 

[ منصور فتوت ] -

خلاصه مقاله:

با توجه به اطلاعات موجود از زمان كشف و انجام كشاورزي، انسان ها هميشه در تقابل براي مبارزه با آفات و بيماري هايي كه به محصولاتش خسارت مي زدند بوده اند و هميشه با روش هاي گوناگون اقدام به مبارزه با اين عوامل خسارت زا بوده است . در زمان كشف DDT توسط دانشمندان و به كارگيري آن براي مبارزه با آفات و بيماري ها كشاورزي همه به اين اعتقاد رسيده بودند كه DDT مي تواند مهم ترين كشف در عرصه كشاورزي براي مقابله با آفات و بيماري ها باشد ولي بعد از چندين سال استفاده به اين نتيجه رسيدند كه اين ماده در كنار مزيت هاي زياد داراي ضررهاي فراواني براي سلامتي بشريت نيز هست كه بعدها به كل مصرف آن ممنوع شد و همواره بعد از آن مواد شيميايي گوناگون مورد آزمايش قرار گرفت كه بعد از چند سال استفاده باز به اين نتيجه رسيده ايم كه اين مواد علي رغم كاربرد فراوان در مبارزه با آفات و بيماري ها داراي ضررهايي بسياري براي انسان و محيط زيست هستند كه همه دنيا به دنبال كاهش مصرف اين مواد و جاي گزين كردن روش ها و متدهايي براي انجام اين مبارزات و كاهش خطرات براي محيط زيست و انسان مي باشند كه بايوتكنولوژي از آن دسته از روش ها مي باشد كه در سال هاي اخير كارهاي بسياري در اين زمينه صورت گرفته است .
در سال هاي اخير با كشف تكنولوژي نانو و مهم ترين اين مواد يعني نانوسيلور اميدهاي فراواني را براي اين منظور يعني كم كردن مصرف مواد شيميايي و داشتن محيطي سالم تر و انساني شاداب تر در دل ها زنده كرده كه در اين زمينه تحقيقات فراواني در دنيا در حال انجام است و با توجه به فرآوري و توليد نانوسيلور به صورت انبوه و صنعتي در ايران و تحقيقات فراوان براي مصرف آن در بخش هاي مختلف كشاورزي مي توانيم به آينده اين تكنولوژي در ايران نيز اميدوار باشيم .