تاثير عوامل فيزيوگرافي بر قابليت جست دهي گونه هاي برو و مازو در جنگل باباكوسه عليا، استان كرمانشاه  Fulltext 

[ نيكنام سليماني ] - دانشجوي كارشناسي ارشد جنگلداري دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
[ داود درگاهي ] - استاديار گروه جنگلداري دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان
[ مهدي پورهاشمي ] - استاديار گروه جنگلداري دانشگاه كردستان
[ مجتبي اميري ] - دانشجوي كارشناسي ارشد جنگلداري دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان

خلاصه مقاله:

جست يكي از مكانيسمهاي مهم تجديد حيات جنگلهاي بلوط در نواحي تخريب يافته، ميباشد . در مطالعه حاضر به منظور بررسي قابليت جستدهي گونه بلوط در شرايط متفاوت فيزيوگرافي، قسمتي از جنگلهاي متعلق به سامانه عرفي روستاي باباكوسه عليا در استان كرمانشاه به مساحت 431 هكتار انتخاب گرديد . سپس تعداد 84 قطعه نمونه 1/6 آري با شبكه آماربرداري تصادفي – سيستماتيك با نقطه شروع تصادفي در سطح جنگل پياده گرديد . نتايج حاكي از آن است كه به طور متوسط از هر جستگروه 5/87 جست ميرويد كه %53/7 پايههاي بلوط داراي مبداء ريشهجوش و بقيه مبدأ كنده - جوش داشتند . بيشترين تعداد جست در هكتار در طبقه ارتفاعي 1600-1700 و در طبقه شيب 0-12 وجود دارد و نتايج آناليز واريانس تعداد جستها، در طبقات مختلف ارتفاع از سطح دريا و شيب دامنه نشان از اختلاف معنيدار بين آنها دارد . همچنين قابليت جستدهي گونه مورد بررسي با تغيير در جهات دامنه نيز متفاوت است به طوري كه در دامنههاي جنوبي و غربي بيشترين تعداد جست مشاهده گرديد و در دامنههاي شمالي از تعداد كمتري برخوردار بود . نتايج حاصل از آناليز واريانس آنها نشان داد كه اختلاف معنيداري بين قابليت جستدهي بلوط با جهات مختلف دامنه مشاهده ميشود . در مجموع نتيجهگيري ميشود كه در اين منطقه جهت، شيب و ارتفاع از سطح دريا قابليت جستدهي بلوط را تحت تأثير قرار ميدهند . بررسي تعداد جستها در اشكال مختلف زمين شامل يال، دره و دامنه نيز حاكي از عدم اختلاف معنيدار تعداد جستها در اشكال مختلف زمين ميباشد .

جستدهي، جستگروه، بلوط، فيزيوگرافي، بابا كوسه