بررسي اثر ريزدانه ها بر مقاومت خاكهاي ماسه اي ، رسي و ماسه-رسي در برابر روانگرايي در هنگام وقوع زمين لرزه  Fulltext 

[ كامبيز تكين ] - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران و عضو باشگاه پژوهشگران جوان-دانشكده فني و مهندسي-بخش عمران- گروه مهندسي زلزله-تهران

خلاصه مقاله:

روانگرايي خاك هاي ماسه اي يكي از بحرانهاي ناشي از زمين لرزه مي باشد كه ميتواند بناهاي تاريخي را در معرض خطر جدي قرار دهد . امروزه فراوان مشاهده مي شود كه در بعضي مناطق داراي خاك مستعد روانگرايي در اثر زمين لرزه ، ساختمان بدون آنكه خسارت سازه اي مستقيم تاشي از زمين لرزه ببيند ، دراثر روانگرايي نشست و يا روي زمين يا ساختمان هاي اطراف مي افتد و با وجود استاندارد هاي سازه اي مناسب ديگر قابل استفاده نمي باشد . مقاله حاضر به بررسي اثر وجود ريز دانه ها و همچنين تعداد سيكل هاي بارگذاري لرزه اي بر مقاومت خاك در برابر روانگرايي پرداخته است . در ضمن در اين متن در مورد تفاوتهاي مقاومت در برابر روانگرايي در اثر زمين لرزه ، براي خاك هاي رسي ، ماسه-رسي و ماسه اي تميزبا مقادير مختلف ريز دانه و سيكل بارگذاري ، بحث شده است . بسياري از بناهاي تاريخي ما در مناطقي با چنين خاك هايي بنا شده اند كه بايد به آن توجه داشت و در جهت رفع اين مشكل چاره انديشي نمود .

روانگرايي ، ريز دانه ها ، تراكم زهكشي نشده ، ماسه-رس ، ماسه تميز ، ضريب تنش ، تعداد سيكل باركذاري