[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

لذت آرامش در شهر

[ فرزان برادران رحيمي ] - دانشجوي كارشناسي معماري دانشگاه ازاد اسلامي مشهد

خلاصه مقاله:

انسان ها روزگاري دور يك جا نشيني را تجربه كردند و آن گاه دانستند ناگريزند آنچه را براي سكونت مي آفرينند كنار هم بگذارند، از ميان آنها بگذرند و در آن حضور يابند.
شهر آن هنگام كه دروجود عامل هاي شهري (آنهايي كه شهر بدون آنها زنده نخواهد بود) شكل گيرد براي ادامه حيات ناگريز است بداند كه بايد همواره پويا باشد و در تعادل، آنچه كه ويژگي هاي پويايي و در تعامل بودن را به آنها نسبت مي دهيم همان فعاليت هاي شهري هستند كه براي در تحركت و تعادل بودن بايد منظم و مرتبط باشند. از آنجا كه اين فعاليت ها در فضاهاي شهري اتفاق مي افتند. گذرها، خيابان ها و ميدان ها تعريف كننده ساختار اصلي شهر خواهد بود چرا كه براي ساكنان شهر، تجربه يك فضاي شهري بيش از ديگر فضاها در گذرها، پياده روها و ميدان هاي و پارك ها اتفاق مي افتد.
اگر فضاي شهري را مجموعه اي از چيزهاي عيني (اجزاي شهري) و محتواهاي كيفي (مفاهيم) بدانيم، مفاهيمي به ميان مي آيند كه همه آنها در موفقيت يك فضاي شهري سهم بسزايي دارند. وقتي از يك پياده راه در كنار خيابان مي گذريم، در پي آنيم بدانيم كه آيا مكاني كه در حالت تجربه پيوسته آن هستيم واجد هويتي با روح، پر تحرك، پويا و صميمي است يا اين هويت خاطره انگيز خواهد بود؟
اگر به گفته برنارد چومي، بپذيريم كه معماري به طور كلي با سه آيتم فضا، حادثه و حركت توسط انسان حلق مي شود، مي توان اين ايد ه را بيان داشت كه فضاهاي معماري بدون ايجاد روباط اجتماعي و كاربري هاي انساني، به هيچ روي به درستي شكل نميگيرند، در اينميان پارك ها به عنوان فضاهايي از شهر كه مي توانند گرد آورنده طبقات مختلف جامعه باشند، اهميت ويژه اي مي يايند. گردهمايي طبقات مختلف جامعه در پارك، مي تواند در ايجاد تعاملات فرهنگي و تعديل جامعه مثمرثمر واقع شود.
موارد گفته شده، مي تواند به شكل استانداردهاي كلي در فضاي شهري مورد استفاده قرار گيرد كه در واقع اين استانداردها به شرايط اقتصادي، مسائل اجرايي، زماني و رعايت مسائل فرهنگي و شرايط فيزيكي افراد توجه دارد.
در اين ميان ابتكار اجتماعي طراحان لنداسكيپ و طراحان شهري و درايت آنان در به كارگيري صحيح اين فضاها در مناطق مختلف شهر، بسيار حائز اهميت است.
دراين نوشتار تلاش بر اين خواهد بود تا رابطه بين طراحان، پارك ها و اجتماعات بشري مورد بررسي قرار گيرد و تعامل بين اين سه نمايانده شود. در اين ميان نقش فضا ، حادثه و حركت در ايجاد پارك ها و در نتيجه ايجاذ لذت و آرامش در جامعه به روشني بيان ميگردد.
در اين مقاله سعي بر آن است با ارائه الگوهاي عملي و عيني، بحث روشن تر گردد.

فضا ، كالبد ، حركت ، حادثه ، لذت ، آرامش ، پارك ، ابتكار ، تعامل ، زيباشناسي ، روان شناسي ، استعاره ، فرهنگ ، رسوم ، اعتقادات