مناسب سازي محيط شهري در بافت قديم شهرها

[ مهدي زنديه ] - استاديار دانشكده معماري و شهرسازي و معاون پژوهشي و فناوري دانشگاه بين المللي امام خميني (ره)
[ راضيه زنديه ] - كارشناس معماري و دانشجوي كارشناسي ارشد طراحي شهري دانشگاه شهيد بهشتي

خلاصه مقاله:

با نگاهي به طراحي و ساخت شهرهاي قديمي دريافته خواهد شد كه بحث مناسب سازي شهر همواره از سال هاي بسيار دور به گونه هاي مختلف مطرح و عملي بوده، اما كمتر هماهنگي كامل و مدون داشته است. بازنگري به طراحي شهرها به خصوص شهرهاي ارگانيك و بسياري از روستاها به ويژه در مناطق صعب العبور بيانگر بافت آنها و دقت در رعايت مناسب سازي در سيما، فضا وبافت شهرها بوده است. به طوري كه در شهرهاي قديمي وسنتي همواره محلهاي مناسبي براي عبور سالمندان يا معلولين در نظر گرفته مي شده است و يا در ابعاد و اندازه هاي مسيرها مقياس وسايل عبوري ملاك بوده است. حتي با توجه به اقليم هر منطقه، كاشت انواع گياهان و درختان تاثير خود را بر طراوت و زيبايي فضا داشته است. نمونه سكوهاي كنار دربهاي ورودي (پيرنشين) و يا طوح شيب دار راه ها و كوچه ها اقداماتي براي كمك به اين افراد بوده است.
دراين مقاله سعي شده است با ارائه نمونه هايي از بافت شهرهاي مختلف ايران به بحث مناسب سازي از زواياي مختلف پرداخته شود . شهرهاي مناطق كويري و يا كوهستاني و نمونه هايي چون ارگ بم و ماسوله از اين جمله اند و نهايتا اينكه اكنن در چه جايگاهي هستيم و به كجا مي رويم.

محيط شهر ، هويت ، كالبد شهر ، بافت ، سيما