[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مناسب سازي فضاي شهري براي معلولين با استفاده از تمامي حواس انساني  Fulltext 

[ بهاره مدني ] - كارشناس شهرسازي

خلاصه مقاله:

در سالهاي اخير طراحي فضاهاي قابل دسترس براي همگان دغدغه ي متخصصين بوده است. با وجود علاقه اي كه برخي نهادها به "دسترسي" و" قابل زندگي بودن" فضاها نشان مي دهند؛ تا كنون در كشور ما طرحي كه نياز هاي اكثريت افراد را برآورده نمايد جا نيفتاده است. متاسفانه به مساله ي دسترسي در حين طراحي و انتخاب روش طراحي انديشيده نمي شود.به همين دليل جا دارد كه روش برخورد مناسب با مساله ي دسترسي كه در سطح بين المللي به عنوان universal design شناخته مي شود تبيين گردد.
امكانات حركتي و جهت يابي هر فرد ، درون محيط ساخته شده ، مستقيما با كيفيت و كميت علائم بصري موجود در عناصر تعريف كننده ي فضا و پتانسيل ادراكي بيننده رابطه دارد. در صورت نبود يا عدم كفايت اين علائم ، مخصوصا در معماري معاصر، مي توان از آگاهي ساير حواس و در نتيجه علائم قابل تشخيص براي همگان بهره گرفت. پتانسيل هاي اين شيوه ي طراحي ، با در نظر گرفتن فوايد آن براي كساني محدوديت هاي حسي دارند آشكار است. در فرهنگ معاصر فرد مجموعه اي از وسايل ارتباطي نظير روزنامه ، تلويزيون ، كتاب ، تبليغات و عكس را كه شامل اطلاعات بصري بي شماري هستند را با مفهوم ارتباط يكي مي داند. با اين حال روش ديگري نيز براي برقراري ارتباط وجود دارد: برقراري ارتباط از طريق اشيا و عناصري كه تمامي حواس انسان را تحريك مي كنند .در واقع مي توان فضاها را به عنوان تركيبي از علائم و نشانه هاي حسي قابل استفاده براي جهت يابي و حركت فرد در نظر گرفت .

حركت و جهت يابي ، دسترسي ، تمامي حواس انساني ، طراحي براي همه ، معلولين حسي