[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مناسب سازي محيط موزه ها و آثار تاريخي براي بازديد كنندگان جانباز و معلول

[ زينب مرادي ] - كارشناس ارشد مرمت و احياي بناها و بافت هاي تاريخي، عضو هيات علمي دانشگاه تربيت معلم سبزوار
[ علي صالحي ] - كارشناس موزه داري و كارشناس ارشد مرمت و احياي بناها و بافت هاي تاريخي

خلاصه مقاله:

شوراي بين المللي موزه ها، ايكوم ، موزه را اين چنين تعريف كرده است:
موزه موسسه اي دائمي و غير انتفاعي، در خدمت جامعه و پيشرفت آن و با درهايي باز به روي همگان است، كه آثار مادي مردم و محيط شان را به منظور مطالعه، آموزش و تفريح، گردآوري، حفاظت، پژوهش، اطلاع رساني كند ونمايش دهد.
بنابراين يكي از راه هايي كه انسان مي تواند براي آشنايي يا قدرداني ودرك ارزش هاي تاريخي و فرهنگي و هنري خود و سرزمين خود يا هر كشور و منطقه اي از آن مدد جويد، بازديد از انواع موزه هاست. بنا به تعريف موزه هر انساني اين حق را دارد. يعني اين «موسسه دائمي و غير انتفاعي…» است كه بايد به گونه اي طراحي گردد كه همگان بتوانند از آن استفاده كنند.
در مورد جانبازان و معلولان يك جامعه اگر اين حق بيشتر نباشد حداقل بايد مساوي با ساير افراد باشد. اما متاسفانه انواع موزه هاي كشورمان چه آن دسته اي كه براي موزه بودن طراحي شده اند، يعني ساختمان هاي نويني كه كاربري موزه دارند، چه بناهاي تاريخي كه تبديل به موزه شده اند و چه بناها و اماكني كه به خودي خود به عنوان يك اثر تاريخي، فرهنگي و هنري موزه شناخته مي شوند، امكانات ناچيزي براي بازديد اين قشر از جامعه دارند و حتي برخي موارد بازديد آنان از اين اماكن غير ممكن است.
ما در اين مقاله بامطرح كردن اهميت اين موضوع و بررسي وضعيت موجود اين اماكن، راهكارهايي را براي رفع اين معضلات ارائه ميكنيم.

معلولي جسمي ، موزه ، موزه بسته ، موزه باز ، مسيرهاي بازديد ، ويترين هاي موزه