كاربرد روش المان مجزا ) )DEM در برآورد ميزان نشت و طراحي حد آببندي در ساختگاه سدها (مطالعه موردي سد گتوند عليا )  Fulltext 

[ رضا ناطقي ] - كارشناس ارشد مكانيك سنگ، كارگاه سد گتوند عليا - شركت مهندسي سپاسد
[ مجيد كياني ] - كارشناس ارشد سازه هاي هيدروليكي - شركت مهندسي سپاسد

خلاصه مقاله:

آناليز تراوش و بحث آببندي پي و تكيه گاهها يكي از مراحل اساسي و ضروري در طراحي سدهاي خاكي است كه در بسياري از موارد احداث سد را در يك منطقه هم از نظر اقتصادي و هم جنبه امكان پذيري غير قابل توجيه مي نمايد . در رابطه با برآورد نشت توجه به وضعيت درزه داري به دليل قابليت بالاي گذردهي جريان در مقايسه با تخلخل بين دانه اي ماده سنگ بسيار حائز اهميت است . بنابر اين در اين تحقيق سعي شده به كمك روش المان مجزا و با توجه به شرايط زمين شناسي و هندسي سد گتوند عليا يك مدل عددي سه بعدي به گونه اي تهيه شود كه با تغيير پارامترهاي
هندسي و ژئومكانيكي قابل كاربرد در ساير پروژه هاي سد سازي آتي در كشور باشد . مدل به صورت سه بعدي و به كمك نرم افزار 3DEC محصول شركت ITASCA تهيه شده كه قابليت آناليز توام هيدرو ó مكانيكي را دارا است . قابل ذكر است كه از نتايج حاصل مي توان در مرحله طراحي به عنوان معياري جهت تعيين ميزان نشت يا تخمين عمق نفوذ پرده يا ديوار آببند بهره جست كه در مورد سد گتوند حد آببندي 75 متر و ميزان نشت بين 2,06 تا 4,43 متر مكعب بر ثانيه تخمين زده شده است .

درزه،المان مجزا، DEC 3،آببندي،گتوند عليا