مقايسه تحليل فراواني حداكثردبي سيل از دو روش گشتاور معمولي و گشتاور خطي (L)(مطالعه موردي : حوضه هاي دزوكرخه )  Fulltext 

[ افشين نيك روح ] - دانشجوي كارشناس ارشد رشته آب دانشگاه صنعتي امير كبير
[ بهرام ثقفيان ] - استاديار، مركز تحقيقات حفاظت خاك وابخيزداري
[ احمد طاهرشمسي ] - دانشيار، دانشكده مهندسي عمران و محيط زيست دانشگاه صنعتي اميركبير

خلاصه مقاله:

يكي از مسائل عمده در هيدرولوژي، تخمين سيل طرح با استفاده از تعداد اندك آمار موجود است . سؤال اين است كه چگونه با اطلاعات كوتاه مدت، مي توان به نتايج طولاني مدت، از نظر دوره بازگشت و يا با احتمال ناچيز، دست يافت . مشكل اساسي در استفاده از توزيع هاي فراواني آماري در تحليل فراواني، شناسائي توزيع مناسب است . در اين تحقيق براي استفاده از توابع توزيع احتمال و برآورد پارامترهاي آماري از دو روش گشتاور معمولي و گشتاور خطي استفاده شده است . روش گشتاور معمولي، روش متداول و روش گشتاور خطي روش جديدتري است كه اخيراً كاربرد آن متداول شده است . تحقيق حاضر نشان داد كه ايستگاههاي مبنا در منطقه طرح در روش گشتاورهاي معمولي با دو توزيع لوگ پيرسون تيپ 3 و لوگ نرمال 3 پارامتري و در روش گشتاورهاي خطي، با دو توزيع نرمال تعميم يافته و مقادير حدي تعميم يافته گرايش و تطبيق بهتري دارند . اگرچه در هر روش، توابع توزيع متفاوتي براي رفتار دبي برازش داده شدند، ولي اعداد بدست آمده براي دبي سيلابي به ازاي دوره بازگشتهاي مختلف در ايستگاههاي حوضه، نزديك به هم شدند

گشتاور معمولي، گشتاور خطي، تابع توزيع، حداكثر درستنمائي، آزمون كاي اسكوئر