كاربردهاي توسعه اي بهره برداري از زائدات سيب زميني

[ بهاره گلفر ] - كارشناس ارشد بيوتكنولوژي
[ محمد شكراني ] - كارشناس پژوهشكده مهندسي جهاد

خلاصه مقاله:

كشور ايران با توليد سالانه بيش از 4/5 ميليون تن سيب زميني، رتبه سيزدهم جهان را به خود اختصاص داده است . با توجه به حجم بالاي توليد و تعدد كارخانجات فرآوري، هر ساله ميزان قابل توجهي زائدات در مزارع، كارخانجات و مراكز فروش برجاي مانده كه به دليل فقدان دانش و تكنولوژي مناسب، با صرف هزينه هاي گزاف دور ريز مي شوند . اين در حالي است كه اين زائدات به لحاظ شيميايي داراي پتانسيل بسيار بالا جهت توليد مواد با ارزش افزوده بيشتر مي باشند . لذا تحقيق در خصوص اين زائدات و انواع كاربردهاي آنها از اهميت بسيار بالايي برخوردار است . در تحقيق حاضر، ابتدا با توجه به ميزان توليد سيب زميني و ظرفيت كارخانجات فرآوري، نوع و ميزان زائدات توليدي بررسي شده و سپس بر اساس اسناد بالادستي، ميزان زائدات اين محصول تا سال 1404 تخمين زده شده است . پس از آن با در نظر گرفتن ظرفيت كارخانجات فرآوري زائدات اين محصول ( مانند كارخانجات توليد پودر سيب زميني ) ، به برآورد ميزان مازاد زائدات در سال هاي آينده پرداخته شده است . در مرحله بعد، كاربردهاي توسعه اي اين محصول در كشورهاي مهم صنعتي مورد بررسي قرار گرفته است . اين كاربردها در زمينه هاي گوناگون مانند توليد بيواتانول به عنوان سوخت تجديدپذير، توليد زانتان جهت صنايع غذايي، توليد انواع بيوپلاستيك ها و بيوپليمرها در صنايع دارويي، غذايي و شيميايي و ساير موارد مي باشند كه به تفصيل شرح داده شده و فرآيندهاي آن مورد بررسي قرار گرفته است . در انتها، بر اساس ميزان مازاد زائدات و با توجه به تكنولوژي ساير كشورها، راهكارهاي نويني جهت كاربرد انواع زائدات سيب زميني در كشور ارائه شده است .

زائدات سيب زميني، بيواتانول، سوخت تجديدپذير، زانتان، بيوپلاستيك، بيوپليمر