بررسي ارزيابي اثرات زيست محيطي و اجتماعي متروها  Fulltext 

[ مژده قيومي نيا ] - دانشجوي كارشناسي ارشد ،محيط زيست
[ رضا مكنون ] - استاديار، محيط زيست
[ علي خدايي ] - استاديار، راه و ترابري

خلاصه مقاله:

احداث مترو يكي از راهكارهاي موثر در افزايش كارايي حمل و نقل عمومي و حل معضل ترافيك ميباشد.طراحي،اجرا و بهره برداري از اين پروژه نيز همانند ساير طرحهاي عظيم عمراني داراي پيامدهاي مثبت و نفي زيست محيطي خواهد بود.بنابراين لازم است قبل از صرف هزينه هاي كلان در اجراي مترو و در راستاي دستياب ي به توسعه پايدار، ارزيابي هاي زيست محيطي در طراحي ها و برنامه ريزي هاي اوليه لحاظ گردد. پيشنهاد استفاده از سيستم مترو در ايران در سال 1350 با هدف بررسي وضعيت حمل و نقل شهر تهران آغاز گرديد،هم اكنون در پنج استان ديگر كشور در حال طراحي و يا اجراست. در اين مقاله پس از بررسي روشهاي ارزيابي اثرات زيست محيط ي متروها در ايران ، به مقايسه معيارهاي عمده و نحوه ارزيابي ها در ايران و ساير شهرهاي
جهان پرداخته شده است. درگزارشات داخلي،روشهاي ارزيابي عمدتاُ ماتريس معيار و امتياز بوده و به ترتيب، معيارها ي اقتصاد ي و مالي، حمل و نقل و ترافيك و محيط زيست بعنوان معيار اصلي و موضوعات ميراث فرهنگي، امنيت و مشكلات اجرا، بهره برداري، نگهدار ي و زمان اجرا مورد ارزيابي قرارگرفته اند. بيشترين وزن به معيار اقتصاد ي و مالي و كمترين وزن به امنيت اختصاص داده شده است . مقايسه ارزيابي اثرات زيست محيطي طرحهاي داخل ي و خارجي نشان مي دهد ارزيابي اثرات زيست محيطي در دو مرحله ساخت و بهر هبرداري در پروژه هاي خارجي، بصورت مجزا و در اكثر گزارشات داخلي بصورت توأم و يا در يك مرحله بررسي شده است. آناليز ريسك و اثرات تجمعي و مواد زائد خطرناك و اثر بر عابرين پياده در طرحها ي داخلي بررسي نشده،تغييركاربري زمين و در نتيجه تغيير شرايط اقتصاد ي-فرهنگ ي اطراف شبكه و مشاغل محلي در ارزيابي طرحها ي خارجي بيشتر مورد توجه قرارگرفته اند.

ارزيابي اثرات- مترو- اجتماعي