دگرگوني معماري مبتني بر تكنولوژي در حدّ فاصل دو دهه 1990-1970  Fulltext 

[ هدي احمدي ] - كارشناس معماري از دانشگاه آزاد كرمان
[ سميه نادري ] - كارشناس معماري از دانشگاه آزاد كرمان

خلاصه مقاله:

مقاله حاضر در نظر دارد با مقايسه تغييرات تكنيكي و معماري مبتني بر تكنولوژي در بازه زماني 90-70 معماري نسبت به فن آوريهاي گوناگون سازه و تأثير آن در تفكر طراحي بپردازد.
نخست قابليتها و تأثير ابزار تكنولوژي بر معماري انتهاي قرن بيستم بررسي و با تحليل دو نمونه از كارهاي دو معمار اين دوره؛ نورمن فاستر و رنزو پيانو در دو ده 70-90 مورد بحث قرار گرفت
تكامل ويژگي توليدات جامعه صنعتي و ورود به عرصه « ماشين براي زندگي » تأثير بستر تاريخي، از نيمه اول قرن بيستم با عبور از منطق الكترونيك و تئوري اصالت اجزا و گرايشهاي جديد معماري بر پايه تكنولوژي به عنوان پيش فرض در نظر گرفته شد و روند تبديل ساختمان از عنصري گنگ به ارگانيسمي با توانايي انتقال پيام و برقراري ارتباط با خارج در سبك هاي-تك ، با تغيير نگرش از اواسط دهه ي 80 -كه تبديل عنصر تكنولوژي به ابزاري براي بهره برداري هرچه بيشتر از امكانات محيطي و معماري همساز با اقليم را باعث شد- به صورت مقايسه اي مورد بررسي واقع شده است. استفاده از تكنولوژي كه غايت دهه هاي اول بود، خود مضراتي را موجب شد كه از محاسن آن فراتر بود و اين مقوله منجر به تكوين سيستم ساختماني با تكميل علم و تكنيك روز شد.

سازه، تكنولوژي، تئوري معماري، معماري فن آورانه