اثرات کوتاه مدت نرمش‌هاي بين‌ کار بر روي ناراحتي اسکلتي- عضلاني و تغييرات پوسچر در مشاغل نشسته و کار با پايانه‌هاي ديداري (VDU)

[ شهرام صيادلي ] - کارشناسي ارگوتراپي از دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي

خلاصه مقاله:

طي سالهاي اخير تعدادي از برنام ههاي نرمشي براي کاربران کامپيوتر جهت بهبود حرکات و کاهش ناراحتي اسکلتي- عضلاني رايج شده است. اثر بخشي اين برنام هها بندرت مورد آزمايش قرار گرفته است. نويسندگان، اين فرضيه که انجام منظم و کوتاه مدت (کمتر از 10 روز) نرم شها در يک ايستگاه کاري م يتواند باعث کاهش ناراحتي اسکلتي- عضلاني و افزايش حرکت روي صندلي (In Chair Movement) شود را مورد آزمايش قرار داد هاند. 11 منشي اپراتور ( 8 زن و 3 مرد) داوطلب شدند. اين نفرات در تاريخچة پزشکي اخير خود هيچ مشکل اسکلتي- عضلاني نداشتند.حرکت روي صندلي (ICM) از طريق رديابي مرکز فشار روي سطح نشيمن صندلي که داراي پوشش حساس به فشار است انداز هگيري شد. با استفاده از Body Map هم امتياز ناراحتي اسکلتي- عضلاني در نقاط مختلف بدن انداز هگيري شد .(Body Part Discomfort Scale- BPDS) در اين تحقيق از بازنگري يک برنامة نرمشي استفاده شد. اپراتورها براي 3 الي 5 روز کاري و هر روز2مرتبه (قبل و بعد از نرمش) بمدت 2 ساعت مورد آزمايش قرار گرفتند ICM طي 3 دورة 15 دقيقه اي (شروع تست، پايان ساعت اول و پايان ساعت دوم) انداز هگيري شد. ناراحتي اسکلتي- عضلاني هم از (شروع تست، پايان ساعت اول و پايان ساعت دوم) اندازه گيري شد. ناراحتي اسکلتي- عضلاني هم از طريق BPDS در دقيقه هاي 30،60 و 120 از هر آزمون انداز هگيري شد.زماني که شرکت کنندگان نرم شها را انجام م يدادند ICM در زمان شروع و ساعت 1 بيشتر بود و ناراحتي در زمان شروع، ساعت 1 و ساعت 2 کمتر مشاهده شد. زماني که نرم شها انجام نم يشدند ناراحتي اسکلتي- عضلاني شرکت کنندگان با گذشت زمان بيشتر مي شد. انجام نرم شهاي بي نکار بوسيله اپراتوهاي پايان ههاي ديداري (Video Display Units) به کاهش کوتاه مدت ناراحتي اسکلتي- عضلاني و کاهش بيحرکتي پوسچرال منجر شد. اين نتايج نشان ميدهد که نرم شهاي بي نکار م يتواند مفيد باشد.