شناخت سيستم حامي تصميم گيري مبتني بر اطلاعات جغرافيايي (GIS) جهت مديريت بحران در بنادر  Fulltext 

[ عباس جندقي علائي ] - كارشناس ارشد GIS
[ محمد فتوحي اركاني ] - كارشناس ارشد كامپيوتر
[ سهيل غياثوند ] - كارشناس ارشد معدن دفتر آمار و فناوري اطلاعات، مركز تحقيقات راه آهن

خلاصه مقاله:

چرخه بحران (پيشگيري، كاهش و كنترل آثار، آمادگي، پاسخگويي، امدادرساني، بهبود و توسعه) از عناصر اصلي سياست گذاري كلي مديريت بحران و خطر پذيري در هر كشور مي باشد.
در خلال چند دهه اخير، تلاش فراواني بويژه از ديدگاه مهندسين در راه كاستن اثرات زيانبار سوانح صورت گرفته است كه البته واكنشهايي كه در برابر سانحه صورت مي گيرد غالبا متوجه ضرورت نجات مصدومين و رفع انسداد و خرابيها مي باشد و بيشتر به فعاليتهايي محدود است كه در خلال وقوع سانحه صورت مي گيرد . اين نكات توجه بيشتر به مسئله پيشگيري و برنامه ريزي و مديريت سوانح را ضروري مي سازد.
مديريت سوانح بدون وجود اطلاعات و يا وجود اطلاعاتي بدون ساختار، دقت، صحت و به روز نمي تواند كارآمد و مناسب عمل نمايد لذا لازمست نسبت به شناخت نيازهاي اطلاعاتي، نحوه سازماندهي و تحليل راهكارهاي مناسب به كمك سيستمهاي اطلاعاتي مكاني (GIS) اقدام شوود و هماهنگي قبلي با سازمانها و مراكز امدادرساني (مانند نيروي انتظامي، هواپيمايي، آتش نشاني، پايگاه هاي تهيه اطلاعات و نقشه و مراكز مرتبط) توسط رابط سازمان يا تيم بحران انجام شود.
در اين مقاله با تشريح مثالي از مديريت بهينه اطلاعات در هنگام بروز سانحه در كشورهاي پيشرفته و اهميت همپوشاني اطلاعات، لزوم توجه به وجود ساختار مناسب اطلاعات و طراحي سيستمهاي اطلاع رساني و مديريت اطلاعات مكاني آنهم در قالب يك سيستم مديريت بران بصورتي كارآمد و دقيق را گوشزد مي شود چرا كه جوهره مديريت، تصميم گيري و ساز و كار و اساس تصميم گيري، اطلاعات مي باشد و با توجه به وابستگي بيش از 70% از اطلاعات به موقعيت مكاني آنها، لازمست با ديدگاهي فراسازماني، سيستم اطلاعات مكاني مناسب را شناسايي و پياده سازي نمود.

GIS ، مديريت بحران