فرهنگ ايمني در يك سازمان دريائي و توسعه آن در شناورهاي غير كنوانسيوني جهت ايمني بيشتر بنادر  Fulltext 

[ بابك پرنيان درگاهي ] - كارشناس ارشد ايمني و حفاظت محيط زيست دريائي از دانشگاه جهاني دريانوردي

خلاصه مقاله:

در اين مقاله سعي شده است در عين معرفي معناي لغتي مختلف از اين كلمه، بررسي جامع تري از معناي غنائي آن و موارد كليدي و كنترلي كه در اجراي صحيح اين فرهنگ در يك سازمان كه خود مي تواند يك بندر نيز باشد را مد نظر گذراند.
سپس باين موضوع اشاره مي شود كه ايجاد بستر مناسب براي بالا بردن فرهنگ ايمني نه تنها بايد درون سازماني باشد بلكه احتياج به فرهنگ برون سازماني نيز مي باشد.
در ادامه دامنه صحبت به حوضه شناوران غير كنوانسيوني كه در تعامل زياد كاري با بنادر مي باشند كشانده مي شود. با توجه به زير ساختارهاي سنتي – فرهنگي از يك طرف و موقعيت جغرافيائي كشور جمهوري اسلامي با يكديگر كشورهاي حاشيه خليج فارس از طرف ديگر، تعداد و تردد اين شناوران بسيار زياد بوده كه نتيجتا پائين بودن سطح ايمني آنها كه خود ناشي از فقدان مناسب فرهنگ ايمني است تاثير زيادي در عملكرد ايمن يك بندر و اتلاف سرمايه و وقت آن در جهت مطلوب مي شود، در اين خصوص آمار ارائه شده از حوادث دريائي استان هرمزگان ميباشد همچنين روشها و راهكارهايي مانند ايجاد تفاهمنامه هاي منطقه اي و غيره كه توسط آنها مي توان با چنين مسئله مهمي برخورد كرد را نيز مرور كرد.

فرهنگ ايمني ، شناوران غير كنوانسيوني ، حادثه ، تعهد ، اعتماد ، ارتباطات