|
بهينه سازي ارتفاع و سطح مقطع اعضا شبكه دو لايه فضاكار همراه با تقريب سازي Fulltext
نويسندهگان:
[ جواد سلاجقه ] - استاديار بخش مهندسي عمران، دانشگاه شهيد باهنر كرمان
[ حسن ميرعلي محمدي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد سازه، بخش مهندسي عمران، دانشگاه شهيدباهنر كرمان
 خلاصه مقاله:
در طراحي بهينه سازه، متغيرهاي طراحي به نحوي محاسبه مي شوند كه وزن، در ضمن ارضاء كليه محدوديت هاي طارحي كمينه گردد. در اين مقاله سطح مقطع اعضا و ارتفاع شبكه دو لايه به عنوان متغيرهاي طراحي انتخاب گرديدهاند. تابع هدف، وزن شبكه و محدوديت ها نيز حداكثر تنش و ضريب لاغري اعضا و حداكثر تغيير مكان گرهها مي باشند. در هر مرحله از بهينه يابي براي محاسبه محدوديت ها بايستي دهها مرتبه سازه تحليل گردد، اين امر سبب بالا رفتن زمان بهينه سازي شده و روي آوردن به روشهاي تقريبي را در پي داشته است. با استفاده از نتايج حاصل از تعداد معدودي تحليل سازه، مي توان محدوديت هاي طراحي را تقريب سازي كرد. تابع تقريبي مورد استفاده در اين تحقيق از نوع دو نقطه اي مرتبه دوم مي باشد، كه در آن از اطلاعات دقيق مربوط به دو نقطه طراحي )مقدار توابع و مشتقات تا مرتبه دوم آن( استفاده مي شود. تابع تقريبي مذكور در مجاورت اين دو نقطه معتبر مي باشد. روش بهينه سازي بكار گرفته شده، روش الگوريتم وراثتي مي باشد كه جهت معتبر بودن توابع تقريبي، دامنه متغيرهاي طراحي آن، به بازههاي كوچك تري محدود و جواب بهينه در اين بازه با كمك توابع تقريبي شناسايي مي شود. با توجه به خصوصيات جواب، بازه متغيرهاي طراحي تغيير و اين روند تا رسيدن به بهينه مناسب مسئله ادامه مي يابد. اين تحقيق نشان مي دهد تابع تقريبي مورد استفاده، در بهينه سازي شبكه دو لايه فضاكار، تاثير چشمگيري در كاهش زمان و رسيدن به جواب اقتصاديتر بخصوص در سازههاي بزرگ دارد.
كلمات كليدي:
بهينه سازي، تقريب سازي، الگوريتم وراثتي، سازه فضاكار، دامنه متغيرهاي طراحي
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-NCSS02-NCSS02_024.html ]
|
منو اصلی
لينكها
اطلاعات مقاله
نمايش خلاصه مقاله
دريافت اصل مقاله (ویژه اعضا)
خرید اصل مقاله