انرژي هسته اي در توسعه بهينه سيستم عرضه برق كشور  Fulltext 

[ خسرو عابدي ] - عضو هيات علمي سازمان انرژي اتمي ايرا ن
[ مژگان تيمسار ] - عضو هيات علمي سازمان انرژي اتمي ايرا ن

خلاصه مقاله:

جمهوري اسلامي ايران طي دهه ي گذشته با توجه به مسايل فوق كاربرد منابع فسيلي در مصارف بهينه تر اقتصادي ، استفاده از انرژي هسته اي را مورد توجه قرار داده است . هدف اين تحقيق، تعيين سهم بهينه ي انرژي هسته اي و ساير سيستم هاي توليد برق در توسعه و آرايش سيستم نيروگاهي كشور تا سال 1400 مي باشد . بر اساس مدلهاي اقتصاد سنجي و طبق سه سناريوي رشد توليد ناخالص داخلي در رشد حداقل % 4/8) در سال ) ، رشد متوسط % 5/5) در سال ) و رشد بالا % 6/4) در سال ) ، ميزان ظرفيت الكتريكي مورد نياز كشور حدود 51000 تا 65000 محدوديت منابع برق آبي كشور از طريق سوخت هاي فسيلي مشكل آفرين خواهد بود و هزينه هاي اقتصادي و اجتماعي زيادي را به كشور تحميل خواهد نمود . با استفاده از مدل WASP در سه سناريوي سه گانه فوق، تا سال 1400 سهم نيروگاه هاي هسته اي به ترتيب 3000 مگاوات در سناريوي رشد پايين، 7000 مگاوات در سناريوي رشد متوسط 11000 مگاوات در سناريوي رشد بالا به صورت بهينه و اقتصادي برآورد شده است . به علاوه سهم انواع ديگر نيروگاه ها اعم از آبي و حرارتي نيز بطور مشخص تعيين و درصد آنها نسبت به ظرفيت مورد نياز شكبه تا سال 1400 درسناريوهاي مختلف، برآورد شده است