تبديل پسمان هاي هسته اي بلند عمر به راديوايزوتوپهاي كوتاه عمرتر و كم زيان تر توسط راكتورهاي گداخت - شكافت  Fulltext 

[ آناهيتا حاجي زاده ] - بخش مهندسي هسته اي، دانشكده مهندسي، دانشگاه شيراز
[ صديقه سينا ] - بخش مهندسي هسته اي، دانشكده مهندسي، دانشگاه شيراز
[ محمدرضا نعمت اللهي ] - بخش مهندسي هسته اي، دانشكده مهندسي، دانشگاه شيراز

خلاصه مقاله:

عمده ترين نگراني درچرخه سوخت هسته اي، پسمان هاي هسته اي، خصوصا عنصر فرا اورانيوم پلوتونيوم و پاره هاي شكافت بلند عمر مي باشد. يكي از روش ها در سوزاندن و تغيير ماهيت اين گونه پسمان ها، استفاده از راكتورهاي گداخت – شكافت مي باشد. در اين راكتورها هر دو فرايند گداخت و شكافت اتفاق مي افتد. اين گونه پسمان ها به عنوان سوخت در داخل كره هايي قرار مي گيرند كه با هندسه ي خاصي درون يك blanket قرار ميگيرند. ابتدا نوترون هاي سريع توسط فرايند گداخت توليد مي شوند و سپس نوترون هاي توليد شده به blanket كه شامل كره سوخت مي شود برخورد مي كنند و طي بر هم كنش هايي كه عمدتا از نوع شكافت است، پسمان هاي بلند عمر به راديو ايزوتوپ هاي كوتاه عمر با سميت كم تر تبديل مي شوند. كه علاوه بر كم كردن خطرات ناشي از پسمان هاي هسته اي، چرخه ي سوخت نيز افزايش مي يابد.