[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مدلسازي عمليات توپك راني در خط لوله گاز در حالت ناپايدار  Fulltext 

[ مريم آسماني ] - كارشناسي ارشد مهندسي شيمي
[ فريدون اسماعيل زاده ] - استاد مهندسي شيمي
[ داريوش مولا ] - استاديار مهندسي شيمي

خلاصه مقاله:

بهترين راه انتقال نفت و گاز از طريق خطوط لوله است. پس از مدتي لوله ها راندمان اصلي خود را از دست مي دهند. يك قسمت از عمليات مربوط به نگهداري خطوط لوله نفت و گاز، توپك راني آنهاست. در توپك راني محتويات خط لوله با توپك، به جلو رانده مي شود. پيشران توپك، گاز يا مايع است . گاز مي تواند هواي كمپرس شده باشد و ماعي مي تواند آب، مواد تميز كننده يا موادي كه در حين عمليات بهره برداري در خطوط لوله جريان دارد، باشد. با انجام توپك راني، صاف بودن جداره ها افزايش مي يابد، قطر دروني مناسب شده و راندمان لوله افزايش خواهد يافت. هدف از توپك راني تميز كردن رسوبات مثل لايه هاي واكس، خارج كردن مايعات، اندازه گيري قطر دروني خط لوله، پوشش دادن جداره لوله با مواد ضد خورنده و بازديد دروني خط لوله، انجام مي شود. سرعت مناسب در خط لوله بسيار مهم است. در خطوط لوله گاز سرعت بهينه بين 2 تا 7 متر بر ثانيه است (Cordell and Vanzout, 1999) . بنابراين پيشگيري سرعت مناسب قبل از اين كه توپك در خطوط لوله حركت كند مهم مي باشد. در اين مقاله بامدلسازي حركت توپك در حالت ناپايدار در خط لوله، شرايط بهينه جهت عمليات توپك راني (دبي سيال پيشران و سرعت توپك) و مدت زماني كه توپك به انتهاي خط مي رسد، مشخص مي شود. مشخص شدن زمان رسيدن توپك به اپراتور كمك مي كند تا چند دقيقه اي قبل از رسيدن توپك، فشار جلو توپك را با بستن شيري بالا برده تا از سرعت توپك بكاهد و در رسيدن توپك به گيرنده توپك، اشكالي پيش نيايد. نتايج حاصل از محاسبات نشان ميدهد كه سرعت توپك در حالت ناپايدار در ابتدا به سرعت افزايش مي يابد، سپس به صورت نزولي كاهش مي يابد تا پس از مدتي به حالت پايدار برسد. در خطوط لوله اي به قطر 0/73 متر و طول 14/8 كيلومتر، توپك پس از طي كردن حدود 1500 متر به حالت پايدار مي رسد. با دبي 1/16 متر مكعب بر ثانيه، سرعت توپك در حالت پايدار به 2/72 متر بر ثانيه مي رسد.

توپك ، توپك راني ، خط لوله