بررسي شكل پذيري مدل المان محدود و آزمايشگاهي تيرهاي پيش تنيده داراي بتن خود متراكم  Fulltext 

[ علي اكبر مقصودي ] - عضو هيئت علمي بخش مهندسي عمران، دانشگاه شهيد باهنر كرمان
[ مينا فرحبخش ] - دانشجوي كارشناسي ارشد سازه، دانشگاه شهيد باهنر كرمان

خلاصه مقاله:

سازه هاي بتني پيش تنيده و پس تنيده امروزه بيشتر مورد توجه محققان قرار گرفته اند. در اين نوع ساهز ها به علت حفظ نيروي پيش تنيدگي اعمالي، جلوگيري از افزايش ابعاد مقطع و كاهش كمتر افت نيروها زا بتن بامقاومت بالا استفاده ميشود. در اكثر سازه هاي بتن مسلح تراكم ميلگردها، در مقاطع باعث عدم ويبره مناسب مي گردد. امروزه تكنولوژي استفاده از بتن خود متراكم (Self Compacting Concrete, CSS)، معروف به نسل جديد بتن، كه نياز به ويبره كردن ندارد و تحت وزن خود به راحتي از فضاهاي تنگ ميلگرد ها عبو كرده و در قالب جا مي گيرد، در سازه هاي پيش تنيده مي تواند منجر به تحولي اساسي در ساخت اين قطعات در جهان گردد.
بررسي شكل پذيري اين سازه ها كه امروزه بسيار مورد استفاده قرار مي گيرند، از اهميت بالايي برخوردار است چرا كه بيانگر توان سازه در تغيير شكل هاي غير ارتجاعي قبل از تخريب اعضا مي باشد.
در تحقيق حاضر، نتايج آزمايشگاهي تيرهاي ساخته شده بتني T شكل پيش تنيده حاوي بتن خود متراكم به طول 9 متر، كه بر اساس ائين نامه پل ايران بارگذاري شده با نتايج حاصل از تحليل غير خطي انجام شده، توسط نرم افزار ANSYS براي شكل پذيري قياس شده است. با وجود رفتار غير خطي بتن كه باعث اختلاف بيشتر نتايج شده است اين مقايسه حاكي از عملكرد نسبتا مطلوب مدل ANSYS و آزمايشگاهي مي باشد.

پيش تنيده ، بتن مقاومت بالاي خود متراكم ، شكل پذيري ، المان محدود ، ANSYS