اهميت و نقش سيستم هاي پيشرفته نگهداري و تعمير  Fulltext 

[ فرمان پيشگاهي ] - مركز مطالعات نداجا

خلاصه مقاله:

قابليت اعتماد قابل قبول، عمر كاري قطعات و سيستمهاي فني بستگي به پايداري عملكرد آنها و فاكتورهاي بحراني كه اساس خرابي ماشين ها را تشكيل مي دهد دارد. مانيتور كردن پارامترهاي كليدي بيك سيستم به عنوان بخشي از تلاشهاي همه جانبه، پايداري اين فاكتورهاي سببي را مشخص مي كند.
بطور كلي هنگامي كه وضعيت ناپايداري در يك سيستم رخ ميدهد، خرابي آن شروع مي گردد و اگر درصدد تصحيح آن بر نيائيم، رفته رفته شاهد كاهش عملكرد سيستم بوده و نهايتا منجر به خرابي كامل، حادثه يا خوابيدن آن مي گردد. سيستم هاي نگهداري و تعمير از روشهاي پيشگيرانه (preventive Naitenance) كه شامل اثرات احساس طبيعي، اشكال يابي سنتي و تعويض قطعات با توجه به عمر كاري آنها است شروع شده و در حال حاضر به سيستم هاي نگهداري و تعمير نوين پيش بينانه (predicitive Maintennce) پيش بيني كننده (proactive Maintenance) ارتقاء پيدا كرده است. امروزه با توجه به اين روشها مي توان عيوب اجزاء ديناميكي يك سيستم را به كمك آناليز هاي ارتعاشي يك به يك تفكيك و بررسي كنيم. آناليزهاي ارتعاشي ، يكي از ابزارهاي قدرتمندي است كه در تشخيص عيوب ماشين آلات در يك زنجيره به صورت پيوسته (On Line) يا ناپيوسته (Off line) ما را ياري مي دهد تا عيوب بوجود آمده ماشين را در قالب نمودارهايي نشان دهيم. آناليز لين نمودارها كابر متخصص را كمك مي كند تا در تصحيح سيستم و تعميرات به موقع آن تسلط پيدا كند و سيستم را فقط وقعي توقف دهد كه برنامه ريزي نموده است. بنابراين با توجه به جلوگيري توقفات بي موقع و تعميرات اجزاء مشخص در يك زنجيره از ماشين آلات، بازدهي سيستم را افزايش داده و به نقطه بهينه و مطلوبي در افق نگهداري و تعميرات دست پيدا مي كنيم. در اين مقاله سعي بر آن است كه ضمن معرفي سيستمهاي نوين نگهداري و تعمير، آناليزهاي ارتعاشي و روشهاي مانيتورينگ را براي تشخيص عيب ارائه دهيم. بكارگيري روشهاي نوين نگهداري و تعمير منجر به افزايش سرعت، دقت و مكانيزه شدن نگهداري و تعميرات شده و كارآئي و بازدهي سيستم را در خطوط عملگر (توليد) ما افزايش مي دهد و همچنين موجب اطمينان خاطر بيشتر كاربر نسبت به كار خود مي گردد.