انتخاب سيستم رانش در كشتي ها  Fulltext 

[ مهدي دهقان ] - انجمن مهندسي دريايي ايران

خلاصه مقاله:

از قرن ها استفاده طبيعي جريان هاي آب و پاورها به اشكال و فرم هاي مختلف همانند بادبانها برا به حركت در آوردن كشتي ها مورد استفاده بشر بوده و در اواسط قرن 15 استفاده از بادبانها برا يتامين نيروي محركه كشتي ها بصورت گسترده در آمد. بطوريكه كشتيهاي بادباني بصورت خطوط منظم برنامه هاي سفر خودر ا در اقيانوس هاي پيش بيني و اجرا مي كردند. استفاده از بادبانها در كشتي هاي تجاري و نظامي يك فناوري استراتژيك منظور مي گرديد و اهميت آن تا سال 1860 ادامه داشت و در همين راستا استفاده از بخار جهت تامين نيروي رانش نيز رقابت جديدي را جعت كنترل سرزمين هاي دور بين كشورهاي اروپايي بوجود آورد و بر اهميت كشتيراني و حمل كالا افزايش قابل توجهي بخشيد و در پي تكامل فناوري كشتي سازي، امروزه قدرت لازم براي به حركت در آودرن كشتي ها عمدتا بوسيله مولدهاي زير تامين مي گردند.
1ـ سيستم رانش بخاري
2ـ موتورهاي ديزل دريايي
3ـ توربين هاي گازي
4ـ موتورهاي بنزيني
5ـ موتورهاي با سوخت هسته اي
از طرفي براي وسعت دادن و بهره برداري هرچه بيشتر در شرايط مختلف با بازدهي بهتر، تركيبي از مولدها بصورت گوناگون از قبيل CODAG (تركيب ديزل و توربين گاز) و CODAD (تركيب ديزل و ديزل) و موتورهاي الكتريكي به اين مهم كمك مي نمايد.
در اين بخش سعي گرديده است ضمن مقايسه سيستمهاي رانش اشاره شده و معرفي شاخص هاي مهم در آنها به نحوه انتخاب و مسائل عمده مربوطه نيز توجه لازم داده شود.